Παρά το γεγονός ότι κάποιοι θέλησαν να υποβαθμίσουν την πολυαναμενόμενη χθεσινή συνάντηση με το Σωτήρη Χατζηγάκη, στο κατώτατο επίπεδο των κομματικών διαφορών, η σύσκεψη πραγματοποιήθηκε και τα μέτρα που ανακοινώθηκαν, ήταν κάτι καλύτερο από αυτά που περίμενε να ακούσει η συντριπτική πλειοψηφεία των αγροτών της Κρήτης…

Αποδείχθηκε περίτρανα ότι κάποιοι παρεξήγησαν την συμμετοχή του απλού βιοπαλαιστή αγρότη στα μπλόκα των εθνικών οδών. Καπηλεύθηκαν τη φωνή του και τη χρησιμοποίησαν όπως αυτοί ήθελαν, για να εξυπηρετήσουν τις δικές τους σκοπιμότητες, που δεν έχουν απολύτως καμία σχέση με την ουσία των προβλημάτων.

Έφθασαν στο σημείο να …απαιτούν από ένα μέλος του Ελληνικού κοινοβουλίου, με κυβερνητική θέση, να αποχωρήσει από την συζήτηση, επικαλούμενοι …λόγους ηθικής τάξης. Το χειρότερο είναι ότι μαζί τους, «σύρθηκαν» και άλλα μέλη του Κοινοβουλίου…

Σε αυτούς του ανθρώπους «εμπιστεύθηκε» τη λύση των προβλημάτων του ο απλός ανώνυμος Κρητικός αγρότης. Μόνο που αυτός ο αγρότης θέλει τους εκπροσώπους του να παλεύουν για τα αιτήματά του. Θέλει λύσεις στα προβλήματά του μέσα από συζήτηση και διάλογο. Η κατάπτυστη απόφαση αυτής της μερίδας των «αγροτοπατέρων» να αποχωρήσουν από μια τόσο κρίσιμη συνάντηση, θα τεθεί στην κρίση της κοινωνίας…

Φυσικά, δεν έχω καμία ελπίδα ότι όλοι αυτοί που έπρεπε να βρίσκονται μέσα στην αίθουσα, αλλά δεν ήταν, θα …θριαμβολογήσουν σήμερα για τα μέτρα που αποφασίσθηκαν. Αντίθετα είμαι σχεδόν πεπεισμένος ότι ο μηδενισμός και η άκρατη άρνηση θα είναι το κύριο χαρακτηριστικό στις αντιδράσεις τους… Και γιατί θα συμβεί αυτό; Γιατί έτσι τους …βολεύει. Γιατί απέδειξαν σε όλους ότι δεν βρίσκονται στις θέσεις αυτές για να λύσουν προβλήματα, αλλά για να μαζεύουν ψήφους…

Αλλά, ας έρθω και στο προκείμενο… Ανεξάρτητα από τα μέτρα που ανακοινώθηκαν χθες, ο αγρότης της Κρήτης, αλλά και αυτός που δραστηριοποιείται αλλού επαγγελματικά και χρησιμοποιεί το αγροτικό εισόδημα ως συμπληρωματικό, χρειάζεται μια κατεύθυνση, έναν στόχο, έναν προορισμό…

Καλές οι επιδοτήσεις, καλές οι ενισχύσεις, καλές οι αποζημιώσεις, αλλά είναι μόνο για …βραχυπρόθεσμη «κατανάλωση». Όλη αυτή η στήριξη που παρέχεται από τον Ευρωπαϊκό και τον κρατικό κορβανά, μια ημέρα θα τελειώσει. Με τα σημερινά δεδομένα και αν θεωρήσουμε βέβαιη την διακοπή της επιδοματικής πολιτικής μετά το 2013, οι αγρότες θα περιέλθουν σε εξαιρετικά δυσχερή θέση, πολύ πιο δύσκολη από αυτήν που βρίσκονται σήμερα…

Μέχρι το 2013 μας χωρίζουν πέντε χρόνια. Διάστημα αρκετό, αν καθίσουν όλοι οι εμπλεκόμενοι γύρω από ένα τραπέζι και ασχοληθούν σοβαρά με το αγροτικό ζήτημα. Να λάβουν ουσιαστικά μέτρα στήριξης του αγροτικού εισοδήματος, που να στοχεύουν απευθείας στην «καρδιά» του προβλήματος, που δεν είναι άλλο από τη διάθεση των προϊόντων.

Όλοι αναγνωρίζουν την αξία και την ποιότητα των Κρητικών προϊόντων, αλλά λίγοι είναι αυτοί που τα βρίσκουν και ακόμη λιγότεροι είναι αυτοί που τα επιλέγουν… Γιατί; Ποιος ασχολήθηκε σοβαρά τα τελευταία 30 χρόνια με την τυποποίηση, με το μάρκετινγκ, με τη διαφήμιση; Αρκεστήκαμε στις τιμές πώλησης, στις οποίες «συρθήκαμε» από τους ανταγωνιστές μας και στις επιδοτήσεις που λαμβάναμε, με όποιον τρόπο γινόταν αυτό… Και να που καταλήξαμε.

Καταλήξαμε (όσοι καταλήξαμε…) σε ένα υπουργείο, μπροστά σε έναν υπουργό με το χέρι απλωμένο σαν ζητιάνοι, να ζητάμε αυτά που θα μας εξασφαλίσουν για το σήμερα… Για το αύριο; Θα ξαναπάμε του χρόνου στον τότε υπουργό και θα του ζητάμε πάλι τα ίδια; Και αν πει ότι δεν έχει, θα κλείσουμε πάλι τους δρόμους; Θα ανέβουμε με τα τρακτέρ στην Αθήνα;

Είναι σαφές ότι, η εκάστοτε κυβέρνηση, χαράσσει μια ενιαία αγροτική πολιτική. Θεσπίζει τους νόμους και δίνει τις κεντρικές κατευθύνσεις. Για παράδειγμα, μπορεί να ελέγξει καλύτερα την αγορά των εφοδίων και των πρώτων υλών, ώστε να ελέγξει την ασύστολη κερδοσκοπία και να λάβει πολιτικές αποφάσεις για τη φορολογία των αγροτών…

Από κει και πέρα όπως η σκυτάλη περνά στους ίδιους τους αγρότες, οι οποίοι πρέπει επιτέλους να οργανωθούν σωστά και να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους. Ξέρω ότι είναι πολύ δύσκολο να συμβεί αυτό, όμως μπροστά στο …γκρεμό που βρίσκεται σήμερα η αγροτική οικονομία, αυτή η επιλογή είναι η μόνη διέξοδος…

Η ομάδα της Ένωσης Προστασίας Καταναλωτών (ΕΠΚΧΑΝ), αφιερώνοντας δύο, το πολύ τρία απογεύματα από τον πολύτιμο χρόνο της ανά 15 ημέρες, κάνει τη βόλτα της, σε υποκαταστήματα των τριών μεγάλων αλυσίδων Σούπερ Μάρκετ που δραστηριοποιούνται στον τόπο μας (ΙΝ.ΚΑ., Μαρινόπουλος, Χαλκιαδάκης) και καταγράφει τις τιμές συγκεκριμένων προϊόντων ευρείας κατανάλωσης. Στην συνέχεια τις παραθέτει δίπλα – δίπλα, έτσι ώστε ο καταναλωτής να μπορεί με μια ματιά να δει και να διαπιστώσει ποιος πουλά πιο φθηνά το συγκεκριμένο προϊόν.

Η προσπάθεια αυτή, καταδεικνύει όμως και κάτι πολύ σοβαρό… Το ότι ο κρατικός μηχανισμός, υποκαταστάθηκε από μερικούς ευαισθητοποιημένους πολίτες, δείχνει αυτήν ακριβώς την ανεπάρκεια του συστήματος ελέγχου της αγοράς…

Αυτή δεν φαίνεται εκ πρώτης όψεως να είναι μια ιδιαίτερα δύσκολη και χρονοβόρα διαδικασία, τουλάχιστον για τους δημοσίους υπαλλήλους εκείνους που είναι επιφορτισμένοι με τον έλεγχο της αγοράς… Ούτε η ΕΠΚΧΑΝ «ανακάλυψε χθες την Αμερική»…

Το «Παρατηρητήριο Τιμών» είναι ένα μέτρο που ξεκίνησε πριν από μερικά χρόνια, με την κεντρική καθοδήγηση της Γενικής Γραμματείας Καταναλωτή του Υπουργείου Ανάπτυξης. Υποτίθεται ότι οι τιμές από βασικά προϊόντα θα δημοσιεύονταν στο διαδίκτυο, για να μπορεί όποιος έχει πρόσβαση σε αυτό, να γνωρίζει που θα βρει φθηνότερα αυτό που τον ενδιαφέρει.

Αυτό το «Παρατηρητήριο Τιμών», όπως και πολλά άλλα μέτρα που ελήφθησαν, για την προστασία του καταναλωτή, πολύ γρήγορα ξεχάσθηκε και στο τέλος …έκλεισε. Ο καταναλωτής, για άλλη μια φορά αφέθηκε «έρμαιο» στα …δόντια των κερδοσκόπων.

Για το ότι η ακρίβεια στις μέρες μας έχει φθάσει σε επίπεδο που δεν μπορεί να ελεγχθεί, για το ότι το πορτοφόλι μας αδειάζει με …ταχύτητα φωτός, ευθύνεται κυρίως η πολιτεία και οι μηχανισμοί της, αλλά δεν εξαιρείται ο ίδιος ο καταναλωτής, αφού η παθητική στάση που τηρεί απέναντι σε αυτό το …τσουνάμι των ανατιμήσεων, αποτελεί και το άλλοθι των επιτηδείων.

Η ΕΠΚΧΑΝ με το δικό της Παρατηρητήριο Τιμών, αποσκοπεί στο να μας πληροφορήσει, που θα βρούμε φθηνότερα το κάθε προϊόν που σκοπεύουμε να αγοράσουμε. Βεβαίως το να …περιφερόμαστε από σούπερ μάρκετ σε σούπερ μάρκετ, για να αγοράζουμε από το καθένα ότι πουλά πιο φθηνά από το άλλο… είναι μια «πολυτέλεια» που δεν την έχουμε όλοι, λόγω έλλειψης ελεύθερου χρόνου…

Μπορούμε όμως να συγκρίνουμε τις τιμές και να διακρίνουμε πιο Σούπερ Μάρκετ είναι συνολικά πιο φθηνό ώστε να το επιλέγουμε για το σύνολο των αγορών μας, ώστε, έστω και αγοράζοντας κάποια είδη πιο ακριβά, ο λογαριασμός στο ταμείο να μας έρθει τελικά φθηνότερος…

Εύχομαι και ελπίζω, η ενέργεια αυτή της ΕΠΚΧΑΝ να προκαλέσει πιο έντονο ανταγωνισμό ανάμεσα στις αλυσίδες Σούπερ Μάρκετ που λειτουργούν στα Χανιά και απορροφούν σχεδόν το 80% του τζίρου των αγορών της κατηγορίας αυτής.

Εξάλλου, η εμπειρία έχει διδάξει πως όποτε η σύγκριση των τιμών ήταν φανερή και προσβάσιμη στο σύνολο του καταναλωτικού κοινού, ο ακριβότερος πολύ γρήγορα αναγκάσθηκε να «διορθώσει» τις τιμές του, υποχωρώντας ακόμη και σε επίπεδα χαμηλότερα των …άλλοτε φθηνότερων ανταγωνιστών του. Δε μένει λοιπόν, παρά να περιμένουμε την επόμενη τιμοληψία, ώστε να διαπιστώσουμε αν και ποιοι «έβαλαν μυαλό»…

Θα κλείσω με μία παράκληση – πρόταση προς τη δραστήρια πρόεδρο της ΕΠΚΧΑΝ: Αγαπητή Ιωάννα, επειδή έχεις ανεβάσει ψηλά τον πήχη και οι Χανιώτες περιμένουν πολλά από εσένα και την ομάδα σου, νομίζω ότι κάτι ανάλογο πρέπει να γίνει και με τα βενζινάδικα… Ένα είδος «Παρατηρητηρίου Τιμών Υγρών Καυσίμων». Εκεί να δεις «σφαγή» που έχει να γίνει!

Θα συνεχίσω και θα ολοκληρώσω σήμερα την αναφορά μου σε αυτόν τον νέο κύκλο αυξήσεων στις τιμές της βενζίνης, τις οποίες όλοι έχουμε παρατηρήσει τις τελευταίες ημέρες, αλλά κανείς δεν μπορεί να διανοηθεί γιατί συμβαίνει αυτό, από την στιγμή που οι διεθνείς τιμές παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα.

Ίσως να έχετε προσέξει ένα …μικρό «τσίμπημα» της τιμής, στα πρατήρια καυσίμων της εταιρείας ΒΡ, που λειτουργούν στην περιοχή των Χανίων, σε σχέση με τις υπόλοιπες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο νομό μας…

Αυτό το «τσίμπημα» είναι ένα …τοπικό φαινόμενο, το οποίο προκλήθηκε από την πρόσφατη αύξηση που επέβαλε η εταιρεία στο κόστος μεταφοράς των καυσίμων της από τις εγκαταστάσεις των Λινοπεραμάτων Ηρακλείου, προς τα πρατήρια των Χανίων.

Πρόσχημα για την επιβολή της αύξησης, ήταν οι πρόσφατες κινητοποιήσεις των αγροτών, οι οποίοι είχαν αποκλείσει την Εθνική οδό και η εταιρεία, προκειμένου να ανεφοδιάσει τα πρατήριά της, «έφερε» τα βυτιοφόρα από τον Πειραιά, με πλοία, ή χρησιμοποίησε πλοία για να μεταφέρει τα καύσιμα από το Ηράκλειο, στο Ρέθυμνο και στα Χανιά.

Έτσι λοιπόν, η τιμή fix (προ φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων), που χρέωσε η εταιρεία σε συνεργαζόμενο πρατήριο των Χανίων το πετρέλαιο κίνησης, στις 23 Ιανουαρίου, ήταν 0,79900 ευρώ το λίτρο. Στις 4 Φεβρουαρίου, με τη διεθνή τιμή να παραμένει στα ίδια σχεδόν επίπεδα, η ΒΡ χρέωσε το πετρέλαιο κίνησης προς 0,80700 ευρώ το λίτρο. Η αύξηση είναι 0,008 ευρώ, ή 2,73 δραχμές το λίτρο.

Αντίστοιχα, η τιμή fix της απλής αμόλυβδης βενζίνης ήταν στις 15 Ιανουαρίου, 0,76400 ευρώ το λίτρο και στις 5 Φεβρουαρίου, διαμορφώθηκε στα 0,8 ευρώ το λίτρο. Η αύξηση μέσα σε μόλις 20 ημέρες, είναι της τάξης των 3,6 λεπτών, ή 12,27 δραχμές ανά λίτρο.

Το πρόσχημα για την επιβολή των αυξήσεων, ήταν η αναταραχή που επικρατούσε εξαιτίας των αγροτικών κινητοποιήσεων στο οδικό δίκτυο της Κρήτης. Βεβαίως, επειδή, ως γνωστόν , ότι ανεβαίνει δεν κατεβαίνει, οι αυξήσεις που επέβαλε η συγκεκριμένη εταιρεία, στους πρατηριούχους των Χανίων, θεωρείται πλέον μόνιμη…

Στόχος μου δεν είναι να δυσφημήσω την εταιρεία ή να προκαλέσω «ζημιά» στους συνεργάτες της πρατηριούχους. Απλά θέλω να καταδείξω δύο απλά πράγματα: Με πόση ευκολία, ένας πολυεθνικός πετρελαϊκός κολοσσός, με τα γνωστά σε όλους μας υπερκέρδη, αποφασίζει να χρεώσει παραπάνω τα καύσιμά της σε μια περιοχή, επικαλούμενη ένα πρόσκαιρο …εμπόδιο. Με πόση ευκολία, μετακυλίει – μόνιμα όπως αποδείχθηκε – στις τσέπες των καταναλωτών, ένα επιπλέον έξοδο, το οποίο για αυτήν είναι «σταγόνα στον ωκεανό», αλλά για τον απλό πολίτη, είναι σημαντικό…

Είμαι βέβαιος ότι αυτές οι πρακτικές δεν θα υπήρχαν, αν στα Χανιά, ο ανταγωνισμός ήταν ζωντανός… Αν οι καταναλωτές είχαμε την επιλογή να προμηθευτούμε καύσιμα από εταιρείες που έχουν χαμηλότερες τιμές, χωρίς να υστερούν σε ποιότητα. Μια επιλογή που την έχουν σχεδόν όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες καταναλωτές και που είναι αυτό ακριβώς το στοιχείο που κρατά τις τιμές σε χαμηλότερα επίπεδα…

Βέβαια, όποια και αν είναι η απόφαση, θεωρώ απίθανο η επένδυση αυτή να μην πραγματοποιηθεί τελικά, αφού αναλόγως των εξελίξεων, θα γίνουν τροποποιήσεις στις μελέτες, ώστε όλα τα σημεία που σήμερα προβάλλονται ως «ελλιπή» να ξεκαθαρίσουν πλήρως.

Το ζητούμενο είναι η επένδυση αυτή να υλοποιηθεί το συντομότερο δυνατόν. Όλοι μας πλέον διαπιστώνουμε ότι οι εταιρείες που έχουν μονοπωλήσει την αγορά της Κρήτης, έχουν ξεφύγει από κάθε έλεγχο, με τις συνέπειες να είναι άμεσα ορατές στην τσέπη μας…

Το έχω γράψει πολλές φορές: Η είσοδος νέων εταιρειών στην τοπική αγορά, θα δώσει το «φιλί της ζωής» στον …αναίσθητο εδώ και πολλά χρόνια ανταγωνισμό. Όλοι μας βλέπουμε τις διεθνείς τιμές να βρίσκονται τους τελευταίους μνήμες σταθερά κάτω από τα 50 δολάρια το βαρέλι, αλλά ως …για μαγείας, οι τιμές που πληρώνουμε εμείς τη βενζίνη ή το πετρέλαιο, όχι μόνο παραμένουν σταθερές αλλά αυξάνονται μέρα με τη μέρα…

Οι φορείς που αντιτίθενται στην επένδυση αυτή, εκτός από τη «βιομηχανία προσφυγών» που έχουν στήσει, προκειμένου να καθυστερήσουν την επένδυση (μόνο αυτό θα καταφέρουν…), προσπαθούν με τρόπους παραπλανητικούς να …πείσουν την κοινή γνώμη ότι αυτό το έργο θα σημάνει και το …τέλος του κόσμου.

Ένας από αυτούς, είναι και εκείνο το περιβόητο τηλεοπτικό σποτάκι που προβάλλεται από σταθμούς εθνικής εμβέλειας. Αυτό το «μνημείο» ανακρίβειας, με το οποίο, αυτοί που το επινόησαν προσπαθούν να πείσουν την κοινή γνώμη για τα «δεινά» που θα επιφέρει η επένδυση στο Πλατάνι.

Δεν θα …κάνω τον κόπο να το αναλύσω. Θα επισημάνω μόνο ένα σημείο, που είναι πέρα για πέρα ανυπόστατο και παραπλανητικό. Το σποτ ξεκινά με τις τρομακτικές εικόνες από δύο σοβαρά δυστυχήματα που συνέβησαν επί του Βόρειου Οδικού Άξονα, το ένα στη Σκαλέτα Ρεθύμνου το άλλο στο Καλάμι της Σούδας…

Την στοιχειώδη γεωγραφία να γνωρίζει κάποιος, καταλαβαίνει ότι αυτά τα δυστυχήματα συνέβησαν αρκετά χιλιόμετρα από το σημείο, όπου προγραμματίζεται να γίνει η επένδυση στην Σούδα. Αυτά τα δυστυχήματα όπως και πολλά άλλα, θα είχαν αποφευχθεί αν καθημερινά δεν κινούνταν επί του ΒΟΑΚ, δεκάδες βυτιοφόρα, μεταφέροντας καύσιμα από το Ηράκλειο στα Χανιά…

Και επειδή ο εκφωνητής ρωτά τον τηλεθεατή, αν «θέλουμε να ξαναζήσουμε παρόμοιες εικόνες…», θα του απαντήσω «φυσικά όχι». Αλλά ας μου πουν οι συντάκτες του κειμένου αυτού, με ποιο τρόπο δεν θα ξαναζήσουμε τέτοιες εικόνες; Αφήνωντας όλες αυτές τις «κινητές βόμβες» να ταξιδεύουν στο ΒΟΑΚ;

Επί τη ευκαιρία, πολύ θα ήθελα να μάθω, ποιος πληρώνει το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό, για την προβολή του τηλεοπτικού αυτού σποτ στα τοπικά και τα εθνικά κανάλια. Ο δήμαρχος της Σούδας από την τσέπη του; Το Δημοτικό Συμβούλιο από τους πόρους του δήμου; Τα μέλη της επιτροπής αγώνα; Υπάρχουν «χορηγοί» και ποιοι είναι αυτοί; Ή μήπως η προβολή του είναι μια «ευγενική προσφορά» των καναλιών, μέσω των οποίων προβάλλεται…;

Σε μια ιδιαίτερη και κρίσιμη καμπή έχουν εισέλθει πλέον οι αγροτικές κινητοποιήσεις, τόσο στα Χανιά όσο και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Βρίσκονται ακριβώς στην «λεπτή» γραμμή, που οριοθετεί τις ελευθερίες των πολιτών, οι οποίες είναι συνταγματικά κατοχυρωμένες…

Είναι αλήθεια, πως όταν οι αγρότες βγήκαν στους δρόμους, περιβλήθηκαν από την συμπαράσταση και την κατανόηση του συνόλου της κοινωνίας. Όλοι μας δηλώσαμε συμπαραστάτες σε έναν αγώνα που δεν αφορά μόνο τους ίδιους τους διαμαρτυρόμενους, αλλά το σύνολο των πολιτών, δεδομένου ότι η αγροτική οικονομία, αποτελεί – μαζί με τον τουρισμό – τον βασικό πυλώνα της εθνικής μας οικονομίας.

Οι αγρότες που βρίσκονται σήμερα στους δρόμους, αποφάσισαν με αυτόν τον τρόπο να διεκδικήσουν ότι δεν είχαν διεκδικήσει χρόνια τώρα. Ζήτησαν λύσεις σε προβλήματα που οξύνονται χρόνο με το χρόνο, τα οποία παρέμεναν άλυτα για πολλά χρόνια και αυτήν την περίοδο αναδείχθηκαν ακόμη περισσότερο με τη διεθνή οικονομική ύφεση…

Προβλήματα, για τα οποία σημαντικό μερίδιο ευθύνης για τη διαιώνιση τους, έχουν και οι ίδιοι οι αγρότες, που βολεύθηκαν επί μια 20ετία στο «πάπλωμα» των επιδοτήσεων και δεν προσπάθησαν να δημιουργήσουν συνθήκες ανταγωνιστικότητας των προϊόντων τους…

Και για να μιλήσουμε για τον τόπο μας. «Ήμουνα νιος και γέρασα» ακούγοντας τις …θεωρίες περί της ανάγκης τυποποίησης του ελαιολάδου, ώστε να αποκτήσει ταυτότητα, κύρος και τιμή στην αγορά. Αν οι εκάστοτε κυβερνήσεις ήταν ανίκανες να βοηθήσουν, το ίδιο ανίκανοι αποδείχθηκαν και όλοι αυτοί που μπορούσαν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και δεν το έκαναν…

Η κυβέρνηση, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της, εξάντλησε κάθε περιθώριο βοήθειας που μπορούσε να παράσχει στην παρούσα φάση. Εξάντλησε κάθε περιθώριο παροχής βοήθειας υπέρ μιας κοινωνικής ομάδας, χωρίς να διαταράξει τις ισορροπίες με τις υπόλοιπες ομάδες του πληθυσμού. Κανείς δεν πιστεύει ότι το «πακέτο» των 500 εκατ. ευρώ, λύνει όλα τα προβλήματα, όμως μπορεί να θεωρηθεί ως ένα βήμα καλής θέλησης, ιδιαίτερα αν αυτά τα χρήματα φθάσουν στις τσέπες των αγροτών άμεσα…

Όλες αυτές τις ημέρες, διαβάζουμε και ακούμε τους «αγροτοπατέρες» ανά την Ελλάδα, να διατυπώνουν θέσεις και απόψεις, οι οποίες μεταξύ τους δεν έχουν κανένα σημείο προσέγγισης και συνοχής. Το αρραγές μέτωπο που είχε διαμορφωθεί κατά τις πρώτες ημέρες, έχει πλέον διαρραγεί και ως μείζων πρόβλημα έχει αναδειχθεί το …«ποιος εκπροσωπεί ποιον», το …«ποιος πήρε τα περισσότερα», κοκ.

Είναι πλέον κοινή διαπίστωση ότι οι αγροτικές κινητοποιήσεις, έχουν υποβαθμιστεί στο επίπεδο της προσωπικής κόντρας των «αγροτοπατέρων» και του «παζαριού», αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα τα πραγματικά προβλήματα και τους λόγους που οδήγησαν σε αυτήν την κινητοποίηση.

Ανάμεσα σε αυτούς, έχουν παρεισφρείσει «σκληροπυρηνικοί» αγρότες και …επαγγελματίες «χαϊδευτές αυτιών» οι οποίοι ζητούν «σώνει και καλά» από την κυβέρνηση, να θεσπίσει κατώτερη τιμή «ασφαλείας» για τα προϊόντα τους, ενώ γνωρίζουν πολύ καλά ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να καθοριστεί από καμία κυβέρνηση, πουθενά στον κόσμο…

Το ποιος «αγροτοπατέρας» θα επικρατήσει στο τέλος, είναι κάτι που δεν αφορά όμως τους πολίτες, οι οποίοι εξακολουθούν να παραμένουν εγκλωβισμένοι και να παρακολουθούν άναυδοι αυτήν την διαπροσωπική κόντρα, να διεξάγεται στη …μέση του δρόμου.

Η περίοδος «χάριτος» που η το σύνολο της κοινωνίας έδωσε απλόχερα στους αγρότες, φθάνει στο τέλος της. Η παραβίαση των προσωπικών ελευθεριών του πολίτη, έχει συγκεκριμένα όρια, τα οποία οι αγρότες που βρίσκονται στους δρόμους, αρχίζουν να τα υπερβαίνουν. Η χώρα δεν μπορεί πλέον να λειτουργεί κομματιασμένη…

Οι αγρότες σε όλη τη χώρα, με τις κινητοποιήσεις τους, σήκωσαν ψηλά την «σημαία» της τιμής πώλησης των προϊόντων τους. Είναι γεγονός που δεν το αμφισβητεί κανείς, ότι τα αγροτικά προϊόντα φεύγουν από το χωράφι με πολύ χαμηλές τιμές και φθάνουν στον τελικό καταναλωτή σε αδικαιολόγητα υψηλότερες τιμές…

Θα πρέπει όμως να είμαστε ρεαλιστές και να κοιτάμε τα πράγματα όπως είναι και όχι όπως θέλουμε να τα βλέπουμε… Για το ότι η τιμή του ελαιολάδου, έχει κατρακυλήσει κάτω από τα δύο ευρώ, δεν ευθύνεται καμιά κυβέρνηση, κανείς υπουργός, κανείς πρωθυπουργός, εντός και εκτός Ελλάδας…

Η τιμή του ελαιολάδου, είτε μας αρέσει είτε όχι, διαμορφώνεται με βάση το θεμελιώδη κανόνα της αγοράς, που δεν είναι άλλος από την σχέση της προσφοράς και της ζήτησης. Δυστυχώς το ελαιόλαδο, όπως και όλα τα υπόλοιπα αγροτικά προϊόντα, μηδενός εξαιρουμένου, έφθασε στο σημείο αυτό, εξαιτίας της οικονομικής ύφεσης.

Για να μην σας πηγαίνω πολύ μακριά… Δείτε τι συνέβη με το πετρέλαιο. Το καλοκαίρι είχε φθάσει κοντά στα 150 δολάρια το βαρέλι, ενώ σήμερα διαπραγματεύεται κάτω από τα 40 δολάρια. Πίσω από το πετρέλαιο, βρίσκονται ισχυρότατοι οικονομικοί παράγοντες, για τους οποίους κάποτε πιστεύαμε ότι αυτοί κινούν τα νήματα της παγκόσμιας οικονομίας… Να όμως που απομυθοποιηθήκαν.

Ακόμη και αυτοί, παρά τις υπόγειες μεθοδεύσεις και τα τεχνάσματα που μεταχειρίσθηκαν, δεν μπόρεσαν να ανακόψουν την κατρακύλα της τιμής του «μαύρου χρυσού». Όταν ο «βασιλιάς» των προϊόντων δέχεται ένα τέτοιου είδους και έκτασης πλήγμα, μπορεί να παραμείνουν αλώβητα όλα τα υπόλοιπα προϊόντα που βρίσκονται από «κάτω»;

Η κυβέρνηση – και η εκάστοτε κυβέρνηση – μπορεί όμως να λάβει μέτρα για την στήριξη του εισοδήματος των παραγωγών. Αφού δεν είναι δυνατό να ελέγχει άμεσα και να διαμορφώσει την τιμή πώλησης από τον παραγωγό, τουλάχιστον μπορεί να ελέγξει την τιμή πώλησης στον καταναλωτή, η οποία όπως είπαμε είναι αδικαιολόγητα υψηλότερη.

Είναι ότι ακριβώς συμβαίνει και με το πετρέλαιο. Μπορεί η τιμή του πρωτογενούς προϊόντος να υποχωρεί ραγδαία, η τιμή που αγοράζει ο καταναλωτής όμως, παραμένει σε υψηλά επίπεδα, χωρίς να διαφαίνεται στον ορίζοντα προοπτική περεταίρω μείωσης

Αν, για παράδειγμα με κάποιον τρόπο που να κινείται μέσα στο πλαίσιο της λειτουργίας της αγοράς, μπορούσε να συμπιέσει τη λιανική τιμή του ελαιολάδου, η ζήτηση του προϊόντος θα αυξανόταν, κάτι που θα έδινε μικρή – έστω – ώθηση της τιμής παραγωγού. Εξάλλου όλοι αναγνωρίζουν τη θρεπτική και τη διατροφική αξία του ελαιολάδου, πολλοί όμως δεν το …πλησιάζουν εξαιτίας της απαγορευτικής για αυτούς τιμής…

Βέβαια για να γίνει αυτό, πρέπει κάποιοι να έρθουν σε ρήξη με τα παντοδύναμα «καρτέλ» που δρουν και στην Ελληνική αγορά. Δεν είμαι σίγουρος ότι αυτά τα καρτέλ μπορούν να ελεγχθούν…

Υπάρχουν όμως και πολλά άλλα που μπορούν να γίνουν, προς την κατεύθυνση της μείωσης του υψηλότατου κόστους παραγωγής, έτσι ώστε τα όποια έσοδα από την πώληση του ελαιολάδου να μην εξανεμίζονται στην αγορά των πρώτων υλών και στην πληρωμή των εργατικών χεριών.

Εν κατακλείδι, σίγουρα η κυβέρνηση μπορεί να βοηθήσει τον αγροτικό πληθυσμό της χώρας, ο οποίος έχει πληγεί σημαντικά από την οικονομική κρίση. Μπορεί να μην υπάρχει η δυνατότητα να γίνει ευθεία παρέμβαση στην τιμή του ελαιολάδου και των υπολοίπων προϊόντων, η ανακούφιση όμως των αγροτών είναι δυνατό να επιτευχθεί δια της «πλαγίας» οδού με μέτρα, πολλά από τα οποία δεν …κοστίζουν τίποτε, όπως ο έλεγχος των μεσαζόντων…

Η αρχή έγινε με τη χθεσινή ανακοίνωση του «πακέτου» από τον Σωτήρη Χατζηγάκη. Δεν πρέπει όμως να σταματήσει εκεί η προσπάθεια…

Παρακολουθώντας και διαβάζοντας όλες αυτές τις ημέρες, την ειδησεογραφία, περί των «οικονομικών επιδόσεων» της Ελλάδας, άρχισα να αναρωτιέμαι αν είμαι …βλάκας και ανόητος, ή αν κάποιοι προσπαθούν να με καταντήσουν έτσι…

Είναι γεγονός ότι τα θέματα της οικονομίας αποτελούσαν ανέκαθεν «λαμπρό πεδίο» εκμετάλλευσης για μικροπολιτικές σκοπιμότητες, μια πρώτης τάξεως ευκαιρία δημαγωγίας και αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης, ιδιαίτερα την περίοδο που διανύουμε, εξαιτίας της κρίσης που διερχόμαστε όλοι, σε μικρό ή σε μεγαλύτερο βαθμό…

Η Ελληνική οικονομία βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή και αυτό κανείς δεν το αμφισβητεί. Όμως το να παραδεχόμαστε ότι η κατάσταση είναι δύσκολη, απέχει «έτη φωτός» από την εικόνα που προσπαθούν τεχνηέντως και για προφανείς λόγους, να μας «πλασάρουν» ορισμένοι που έχουν αναγάγει το ψεύδος και την παραποίηση της αλήθειας σε τρόπο ζωής.

Διάβασα και άκουσα λοιπόν για «μηδενική ανάπτυξη» για «στασιμότητα» για «τεράστιο χρέος», ακόμη και ότι η χώρα βρίσκεται «στο χείλος του γκρεμού», αποτελεί τον «όνειδο» της Ευρώπης και ότι «κινδυνεύει να βγει εκτός της νομισματικής ένωσης»… Και όλα αυτά γιατί; Επειδή η ανάπτυξη το 2009 προβλέπεται στο 0,2% ενώ το έλλειμμα του προϋπολογισμού θα ξεπεράσει το 3% του ΑΕΠ…

Βεβαίως σαν νούμερα, αν τα κοιτάξει κανείς μόνα τους, πράγματι προκαλούν ανησυχία και προβληματισμό. Από εκεί πιάστηκαν οι «δημαγωγοί» και παρουσίασαν τη μισή αλήθεια για να δημιουργήσουν τις αρνητικές εντυπώσεις.

Γιατί, όλοι αυτοί που ξεστόμισαν ή έγραψαν τα παραπάνω, δεν μπήκαν φυσικά στον κόπο, ούτε καν να αναφέρουν τα αντίστοιχα νούμερα άλλων πολύ πιο ανεπτυγμένων χωρών από την Ελλάδα, γιατί πολύ απλά δεν τους συνέφερε…

Δεν μπήκαν στον κόπο να πουν ότι η Ελλάδα είναι από τις ελάχιστες χώρες των 27 μελών της Ε.Ε. που θα παρουσιάσει – έστω και οριακά – θετική ανάπτυξη, την ίδια ώρα που ο μέσος όρος για την Ε.Ε. των «27»προβλέπεται στο -1,8% και ο αντίστοιχος μέσος όρος της ζώνης του ευρώ προβλέπεται στο -1,9%.

Δεν μπήκαν στον κόπο να αναφέρουν ότι μαζί με την Ελλάδα, έλλειμμα υψηλότερο του 3% θα εμφανίσουν ισχυρότατες χώρες όπως η Γαλλία (5,4% το 2009, 5% 2010), το Βέλγιο (3% το 2009, 4,3% το 2010), η Ισπανία (6,2% το 2009, 5,7% το 2010), η Ιταλία (3,8% το 2009, 3,7% το 2010), η Αυστρία (3% το 2009, 3,6% το 2010), η Ιρλανδία (11% το 2009, 13% το 2010) και η Πορτογαλία (4,6% το 2009, 4,4% το 2010).

Ο υγιώς σκεπτόμενος Έλληνας πολίτης, αυτός που δεν φορά παρωπίδες και ενδιαφέρεται για την πλήρη και καθαρή αλήθεια, απαλλαγμένη από «σάλτσες» και «γαρνιτούρες», διαπιστώνει ότι παρά το εξαιρετικά δύσκολο διεθνές περιβάλλον, η Ελληνική οικονομία διαθέτει όλες εκείνες τις αντοχές που χρειάζεται για να σταθεί όρθια δίπλα στα υπόλοιπα ευρωπαϊκά «μεγαθήρια», που αρχίζουν να «γονατίζουν»…

Ο σωστός πολίτης, αυτός που δίνει έμφαση στην επίλυση των προβλημάτων της καθημερινότητας, αυτός που δεν παρασύρεται από τις «σειρήνες» των δημαγωγών, αναγνωρίζει ότι η κατάσταση θα μπορούσε να είναι πολύ πιο δύσκολη και πιο …επικίνδυνη, υπό άλλες συνθήκες…

Δυστυχώς όμως, έχουμε φθάσει σε ένα σημείο, όπου το ψεύδος, η παραπληροφόρηση, η απόκρυψη των σημαντικών πληροφοριών και η παρουσίαση της πλευράς της αλήθειας που συμφέρει κάποιους, αποτελούν τον κανόνα. Θα μου πείτε ότι εγώ αποτελώ την εξαίρεση; Θα σας απαντήσω ευθέως, όχι…

Αλλά ως δημοσιογράφος που γνωρίζει πως «λειτουργεί το σύστημα» και κυρίως ως πολίτης με συμφέροντα και δικαιώματα, αγανακτώ όταν κάποιοι προσπαθούν να με παραπλανήσουν, να με κοροϊδέψουν, να υποτιμήσουν τη νοημοσύνη μου… Γιατί ακριβώς αυτό προσπαθούν…

Αναφέρομαι φυσικά στους αγρότες και στους κτηνοτρόφους της Κρήτης, οι οποίοι ξεκινούν σήμερα μια από τις καλύτερα οργανωμένες και όπως όλα δείχνουν τις πιο μαζικές κινητοποιήσεις των τελευταίων ετών, έστω και αν η μέρα είναι «φορτωμένη» ειδησεογραφικά…

Έχοντας στο πλευρό τους μια πλειάδα από φορείς του τόπου, οι οποίοι μπορεί να μην εμπλέκονται άμεσα με το αντικείμενο, αλλά έχουν καταλάβει ότι ο ισχυρότερος πυλώνας της τοπικής οικονομίας είναι η αγροτική παραγωγή, θα προσπαθήσουν να φωνάξουν, τόσο δυνατά, ώστε η φωνή τους να φθάσει στο …παράθυρο του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης.

Στο παρελθόν, έχω εκφραστεί αρνητικά για τα συλλαλητήρια, τις συγκεντρώσεις και τις πορείες, αλλά μόνο για αυτές που γίνονται (και ξαναγίνονται…) για «ψύλλου πήδημα», ή αυτοί που τις οργανώνουν διεκδικούν ανεφάρμοστα αιτήματα…

Στην προκειμένη περίπτωση όμως τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Η τιμή του ελαιολάδου έχει κατρακυλήσει σε επίπεδα που για κάποιους είναι ασύμφορη ακόμη και η συνέχιση της καλλιέργειας. Σε κάθε περίπτωση, τα 2 ευρώ (όποιος βρίσκει ακόμη τέτοια τιμή…), δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική αξία του προϊόντος, η οποία – με δεδομένη και την ποιότητά του – έπρεπε να είναι διαμορφωμένη σε υψηλότερα επίπεδα.

Οι αγρότες της Κρήτης, ξεκινούν από σήμερα έναν αγώνα – ουσιαστικά – επιβίωσης. «Σημαία» τους θα είναι η λήψη μέτρων που θα ωθήσουν προς τα πάνω την τιμή του ελαιολάδου.

Από την άλλη πλευρά, θα ζητήσουν τον αυστηρό έλεγχο της αγοράς των προϊόντων παραγωγής, όπως τα λιπάσματα, τα φυτοφάρμακα και το καύσιμο, προκειμένου να μειωθούν οι τιμές τους, οι οποίες τα τελευταία δύο χρόνια έχουν πολλαπλασιαστεί, εξαιτίας της ασύστολής και ανεξέλεγκτης κερδοσκοπίας.

Ωστόσο, για πρώτη φορά τίθεται τόσο επιτακτικά το θέμα της σχέσης «βάρους» και «όγκου» του ελαιολάδου, μια σχέση από την οποία χάνουν οι παραγωγοί και κερδίζουν οι έμποροι και οι μεσάζοντες. Ένα θέμα που ποτέ κανείς δεν κατάλαβε γιατί εξακολουθεί να ισχύει…

Και αυτό γιατί ο παραγωγός πουλά σε μονάδες βάρους, δηλαδή σε κιλά, ενώ στην συνέχεια το λάδι μεταπωλείται από τους εμπόρους σε μονάδες όγκου δηλαδή σε λίτρα. Η διαφορά αυτή θεωρείται σημαντική, καθώς το ειδικό βάρος τους λαδιού είναι 0,9 και κατά συνεπεία αυτό σημαίνει ότι ένα λίτρο ελαιόλαδου είναι ελαφρύτερο από ένα κιλό ελαιόλαδου, κατά 100 γραμμάρια…

Με απλά λόγια, το ένα κιλό ελαιολάδου (1000 γραμμάρια), πωλείται από τον παραγωγό προς 2 ευρώ, ενώ ο καταναλωτής αγοράζει προς 5 ή 6 ευρώ τα 900 γραμμάρια. Αν όμως ο παραγωγός πωλούσε σε λίτρα, τότε στα 10 κιλά θα «κέρδιζε» ακόμη ένα, στα 100 κιλά θα «κέρδιζε» 10 κ.ο.κ. Δηλαδή, αν άλλαζε σήμερα το σύστημα και ο παραγωγός πωλούσε με λίτρα, τότε για τον κάθε τόνο θα πληρωνόταν 2.200 ευρώ (με τιμή 2 ευρώ) και όχι 2.000 ευρώ που εισπράττει σήμερα…

Με αυτά και πολλά ακόμη αιτήματα, οι αγρότες της Κρήτης, κατεβαίνουν από σήμερα στο δρόμο και δείχνουν αποφασισμένοι να μην υποστείλουν την σημαία, αν δεν πάρουν ξεκάθαρες, έγγραφες και πειστικές απαντήσεις για τα μέτρα που πρόκειται να λάβει ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και η κυβέρνηση συνολικότερα.

Έγραφα προχθές, ότι για να διεκδικήσουμε ένα δικαίωμά μας, για να αλλάξουμε κάτι που δεν μας αρέσει, για να βελτιώσουμε μια κατάσταση δεν είναι «υποχρεωτικό» να κατεβαίνουμε στους δρόμους, με ντουντούκες και πανό στα χέρια…

Για τη έκφραση της διαμαρτυρίας, ο κάθε πολίτης ξεχωριστά, αλλά και όλοι μαζί, μπορούμε να πετύχουμε αυτό που θέλουμε με άλλες μεθόδους και μορφές άσκησης πίεσης, που είναι λιγότερο …θορυβώδεις και περισσότερο αποτελεσματικές…

Και επειδή, αρχή μου είναι, όταν απορρίπτω μια πρόταση, να καταθέτω μια άλλη – σε αντιδιαστολή με πολλούς, οι οποίοι έχουν αναγάγει την άρνηση σε τρόπο ζωής, χωρίς να αντιπροτείνουν τίποτε – θα αναφερθώ σήμερα σε κάτι που διάβασα και έχει να κάνει με τον αγώνα κατά της ακρίβειας και της εξαπάτησης του καταναλωτή από τους αετονύχηδες…

Στην Κατερίνη, πρωτεύουσα του νομού Πιερίας, δημιουργήθηκε πρόσφατα μια «Ομάδα Εθελοντικής Δράσης», η οποία απαρτίζεται από ευαισθητοποιημένους καταναλωτές, που δεν συμβιβάζονται με το γεγονός ότι τα ντόπια προϊόντα φεύγουν από τον παραγωγό σε μια «Α» τιμή και καταλήγουν στα ράφια των Σούπερ Μάρκετ σε δεκαπλάσια τιμή…

Τα μέλη της ομάδας, συμφώνησαν ότι θα πηγαίνουν στο Σούπερ Μάρκετ και μαζί με τα υπόλοιπα ψώνια, θα βάζουν στο καλάθι τους δύο λίτρα φρέσκο γάλα, οποιασδήποτε εταιρείας, αρκεί να πωλείται πάνω από ένα ευρώ το λίτρο.

Στην συνέχεια, στο ταμείο, όταν φθάνει η σειρά του γάλακτος, ο πελάτης ρωτά την ταμία, πόσο κάνει αυτό το γάλα και η υπάλληλος του απαντά, π.χ. 1,25 ευρώ. Τότε ο πελάτης, αφήνει το γάλα στην άκρη, λέγοντας επιδεικτικά ότι «είναι πολύ ακριβό. Δεν θα το πάρω…».

Σύμφωνα με τα στελέχη της Ομάδας, αυτού του είδους η διαμαρτυρία, έχει ήδη αποφέρει τους πρώτους της «καρπούς», αφού μια τοπική βιοτεχνία παραγωγής γάλακτος, που πωλούσε το προϊόν στην τιμή του 1,25 ευρώ το λίτρο, έριξε την τιμή στα 99 λεπτά.

Θεωρώ, ότι δεν είναι μόνο το θέμα της άρνησης του καταναλωτή να αγοράσει ένα προϊόν, εν προκειμένω ένα μπουκάλι φρέσκο γάλα, όταν η τιμή του είναι αδικαιολόγητα υψηλή. Αυτό, λίγο έως πολύ το κάνουμε όλοι, βλέποντας την τιμή στο ράφι.

Κρίνω ότι η επιτυχία αυτής της ενέργειας έγκειται στο ότι η διαμαρτυρία γίνεται πλέον στα «φανερά» μπροστά στο ταμείο, ανάμεσα σε δεκάδες άλλους καταναλωτές, οι οποίοι βλέποντας κάποιον να αφήνει επιδεικτικά το γάλα στην άκρη επειδή είναι ακριβό, αρχίζουν να προβληματίζονται…

Και βέβαια, το «λεπτό σημείο» είναι να φύγουμε από το Σούπερ Μάρκετ χωρίς άλλο γάλα, που ενδεχομένως να ήταν φθηνότερο, γιατί αν επιλέξουμε τελικά το φθηνότερο, αντί του ακριβότερου, αυτό θα λειτουργήσει ως έμμεση διαφήμιση και ο στόχος δεν θα επιτευχθεί.

Το να σταθούμε μπροστά στο ράφι και να σκεπτόμαστε ότι κάτι είναι ακριβό, μένει μέσα μας. Μπορεί και ο διπλανός μας να σκέπτεται το ίδιο, αλλά εμείς δεν το γνωρίζουμε. Το να διατυπώσουμε την άποψή μας, μπροστά σε αρκετούς άλλους πολίτες, εκτός του ότι «απενοχοποιούμε» και τον άλλο που σκέπτεται το ίδιο με εμάς, αλλά ντρέπεται να το πει δυνατά, δημιουργούμε και μια εικόνα δυσφήμισης του προϊόντος που αρνούμαστε να αγοράσουμε…

Φυσικά, η ίδια ενέργεια – εφόσον έχει στεφθεί με επιτυχία – θα ακολουθηθεί και με άλλα προϊόντα, κυρίως ντόπια, αλλά και πολυεθνικών οι οποίες ως γνωστόν φουσκώνουν τις τιμές τους στην Ελληνική αγορά.

Στα Χανιά έχουμε πλέον ένα πολύ καλά οργανωμένο καταναλωτικό κίνημα, την Ένωση Προστασίας Καταναλωτών Χανίων. Ίσως είναι ώρα τα μέλη της, να ακολουθήσουν έναν τέτοιο δρόμο και να οργανώσουν – έστω και δοκιμαστικά – μια τέτοια «εκστρατεία».

Στον τόπο μας παράγονται πολλά προϊόντα τα οποία ο τελικός καταναλωτής τα αγοράζει αδικαιολόγητα ακριβότερα από όσο τα πουλά ο παραγωγός… Εξάλλου, όπως λέει και η γνωστή φράση: «Για να πετύχεις κάτι, δεν θέλει κόπο. Θέλει τρόπο»…

Με πολλές ελπίδες από τους εμπόρους για «ανάσταση» της …νεκρής αγοράς, αρχίζουν σήμερα και ολοκληρώνονται στα τέλη Φεβρουαρίου οι χειμερινές εκπτώσεις. Μια περίοδος που την περίμεναν με αγωνία τόσο έμποροι, ώστε να μπει κανά ευρώ στο ταμείο, όσο και οι καταναλωτές, οι οποίοι έχουν την δυνατότητα να αγοράσουν τα προϊόντα που έχουν ανάγκη, ή που απλά επιθυμούν, σε χαμηλότερες τιμές…

Επειδή όμως ζούμε στην Ελλάδα, στη χώρα που ο καθένας προσπαθεί με κάθε τρόπο να «βγάλει το μάτι» του διπλανού του, οι εκπτώσεις αποτελούσαν ανέκαθεν για μερικούς, μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να …βγάλουν τα «σπασμένα» της χρονιάς, κερδοσκοπώντας σε βάρος των καταναλωτών…

Εκμεταλλευόμενοι την ανεπάρκεια του ελεγκτικού μηχανισμού, «φουσκώνουν» τις …αρχικές τιμές και εμφανίζουν πλασματικές εκπτώσεις. Από την άλλη, πολλοί καταναλωτές παρασύρονται εύκολα από νούμερα όπως «50%» και από φράσεις του τύπου «όλα τζάμπα», ή «κάτω του κόστους», καταναλώνουν περισσότερα από τις δυνατότητές τους, θεωρώντας ότι …πέτυχαν τη μεγάλη ευκαιρία και εγκλωβίζονται στις τράπεζες, από όπου δανείζονται, μέσω των πιστωτικών τους καρτών…

Η περίοδος των εκπτώσεων, κρύβει πολλές πραγματικές ευκαιρίες για έξυπνες αγορές, αλλά και πολύ περισσότερες παγίδες για αυτούς που είναι βιαστικοί και παρασύρονται εύκολα…

Το σίγουρο είναι ένα και είναι απλό και αυτονόητο. Κανείς έμπορος δε χάνει, όσο χαμηλά και αν πουλά. Το σημαντικό είναι να καταλάβουμε όλοι πως ούτε ο καταναλωτής δεν πρέπει να χάσει από αυτή την διαδικασία…

Παρακάτω θα διαβάσετε μερικές χρήσιμες συμβουλές και οδηγίες, ώστε να μην είστε εσείς τα επόμενα θύματα των αετονύχηδων, που καραδοκούν για να σας πάρουν όσο πιο πολλά μπορούν… Συμβουλές που μπορεί να είναι ειπωμένες και γραμμένες ξανά και ξανά, αλλά ως γνωστόν, «η επανάληψη, μήτηρ πάσης μαθήσεως»…

- Καλό είναι να είμαστε ενημερωμένοι για το που κυμαίνονται οι τιμές στα προϊόντα και αγαθά που θα αγοράσουμε, έτσι ώστε να μπορούμε να κρίνουμε εάν το ποσοστό της έκπτωσης είναι αυτό που αναγράφεται

- Οι έμποροι υποχρεούνται να αναγράφουν την τιμή στην ετικέτα προ έκπτωσης και την τελική αξία

- Δε χρησιμοποιούμε αλόγιστα την πιστωτική μας κάρτα, αγοράζουμε με σύνεση και δεν ξεχνάμε ότι ένα προϊόν μπορεί να έχει καλή έκπτωση όμως μαζί με το επιτόκιο της κάρτας μας να μας βγαίνει πολύ ακριβότερο.

- Ελέγχουμε ότι αυτό που διαφημίζεται είναι το πραγματικό ποσοστό έκπτωσης πριν βρεθούμε στο ταμείο έκπληκτοι με την χρέωση

- Ζητάμε και κρατάμε πάντα την απόδειξη των αγορών μας

- Οι εκπτώσεις σε εποχιακά είδη μπορεί να είναι πολύ προσιτές σε αντίθεση με κάποια ηλεκτρικά είδη, όπως ψυγείο, πλυντήριο, κουζίνα κ.α. που η έκπτωση είναι μικρότερη

- Προσέχουμε εάν ένα προϊόν είναι σε προσφορά αφού πρέπει να υπάρχει η ειδική σήμανση και ενημέρωση ότι δεν υπόκειται σε αλλαγή

- Σημαντικό είναι επίσης να βλέπουμε την ποιότητα των αγαθών που αγοράζουμε και να γνωρίσουμε ότι εάν έχει ελάττωμα μπορούμε να ζητήσουμε να μας το αντικαταστήσουν (αυτό δεν ισχύει σε είδη προσφορών με ανάλογη σήμανση)

- Ξέρουμε τη διαφορά μεταξύ προσφορών και εκπτώσεων

- Σύμφωνα με το Ν. 802/1978 αν οι εκπτώσεις είναι ανακριβείς ή παραπλανητικές ως προς το ποσοστό τους ή ως προς την ποσότητα των προσφερόμενων με έκπτωση προϊόντων ή ενέχουν οποιασδήποτε μορφής απόκρυψη ή παραπλάνηση, ύστερα από καταγγελία στις αρμόδιες αρχές, επιβάλλεται σε βάρος των υπευθύνων, με απόφαση του Νομάρχη της οικείας Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης όπου τελείται η παράβαση, πρόστιμο 1.000 μέχρι εκατό χιλιάδων 100.000 ευρώ, ανάλογα με τη βαρύτητα και τη συχνότητα της παράβασης.