Ότι ανεβαίνει, μένει εκεί…

Θα συνεχίσω και θα ολοκληρώσω σήμερα την αναφορά μου σε αυτόν τον νέο κύκλο αυξήσεων στις τιμές της βενζίνης, τις οποίες όλοι έχουμε παρατηρήσει τις τελευταίες ημέρες, αλλά κανείς δεν μπορεί να διανοηθεί γιατί συμβαίνει αυτό, από την στιγμή που οι διεθνείς τιμές παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα.

Ίσως να έχετε προσέξει ένα …μικρό «τσίμπημα» της τιμής, στα πρατήρια καυσίμων της εταιρείας ΒΡ, που λειτουργούν στην περιοχή των Χανίων, σε σχέση με τις υπόλοιπες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο νομό μας…

Αυτό το «τσίμπημα» είναι ένα …τοπικό φαινόμενο, το οποίο προκλήθηκε από την πρόσφατη αύξηση που επέβαλε η εταιρεία στο κόστος μεταφοράς των καυσίμων της από τις εγκαταστάσεις των Λινοπεραμάτων Ηρακλείου, προς τα πρατήρια των Χανίων.

Πρόσχημα για την επιβολή της αύξησης, ήταν οι πρόσφατες κινητοποιήσεις των αγροτών, οι οποίοι είχαν αποκλείσει την Εθνική οδό και η εταιρεία, προκειμένου να ανεφοδιάσει τα πρατήριά της, «έφερε» τα βυτιοφόρα από τον Πειραιά, με πλοία, ή χρησιμοποίησε πλοία για να μεταφέρει τα καύσιμα από το Ηράκλειο, στο Ρέθυμνο και στα Χανιά.

Έτσι λοιπόν, η τιμή fix (προ φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων), που χρέωσε η εταιρεία σε συνεργαζόμενο πρατήριο των Χανίων το πετρέλαιο κίνησης, στις 23 Ιανουαρίου, ήταν 0,79900 ευρώ το λίτρο. Στις 4 Φεβρουαρίου, με τη διεθνή τιμή να παραμένει στα ίδια σχεδόν επίπεδα, η ΒΡ χρέωσε το πετρέλαιο κίνησης προς 0,80700 ευρώ το λίτρο. Η αύξηση είναι 0,008 ευρώ, ή 2,73 δραχμές το λίτρο.

Αντίστοιχα, η τιμή fix της απλής αμόλυβδης βενζίνης ήταν στις 15 Ιανουαρίου, 0,76400 ευρώ το λίτρο και στις 5 Φεβρουαρίου, διαμορφώθηκε στα 0,8 ευρώ το λίτρο. Η αύξηση μέσα σε μόλις 20 ημέρες, είναι της τάξης των 3,6 λεπτών, ή 12,27 δραχμές ανά λίτρο.

Το πρόσχημα για την επιβολή των αυξήσεων, ήταν η αναταραχή που επικρατούσε εξαιτίας των αγροτικών κινητοποιήσεων στο οδικό δίκτυο της Κρήτης. Βεβαίως, επειδή, ως γνωστόν , ότι ανεβαίνει δεν κατεβαίνει, οι αυξήσεις που επέβαλε η συγκεκριμένη εταιρεία, στους πρατηριούχους των Χανίων, θεωρείται πλέον μόνιμη…

Στόχος μου δεν είναι να δυσφημήσω την εταιρεία ή να προκαλέσω «ζημιά» στους συνεργάτες της πρατηριούχους. Απλά θέλω να καταδείξω δύο απλά πράγματα: Με πόση ευκολία, ένας πολυεθνικός πετρελαϊκός κολοσσός, με τα γνωστά σε όλους μας υπερκέρδη, αποφασίζει να χρεώσει παραπάνω τα καύσιμά της σε μια περιοχή, επικαλούμενη ένα πρόσκαιρο …εμπόδιο. Με πόση ευκολία, μετακυλίει – μόνιμα όπως αποδείχθηκε – στις τσέπες των καταναλωτών, ένα επιπλέον έξοδο, το οποίο για αυτήν είναι «σταγόνα στον ωκεανό», αλλά για τον απλό πολίτη, είναι σημαντικό…

Είμαι βέβαιος ότι αυτές οι πρακτικές δεν θα υπήρχαν, αν στα Χανιά, ο ανταγωνισμός ήταν ζωντανός… Αν οι καταναλωτές είχαμε την επιλογή να προμηθευτούμε καύσιμα από εταιρείες που έχουν χαμηλότερες τιμές, χωρίς να υστερούν σε ποιότητα. Μια επιλογή που την έχουν σχεδόν όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες καταναλωτές και που είναι αυτό ακριβώς το στοιχείο που κρατά τις τιμές σε χαμηλότερα επίπεδα…