Υπερβαίνουν τα όρια…
Αναρτήθηκε από τον/την Παναγιώτης Νικηφοράκης στο Ιανουαρίου 28, 2009
Σε μια ιδιαίτερη και κρίσιμη καμπή έχουν εισέλθει πλέον οι αγροτικές κινητοποιήσεις, τόσο στα Χανιά όσο και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Βρίσκονται ακριβώς στην «λεπτή» γραμμή, που οριοθετεί τις ελευθερίες των πολιτών, οι οποίες είναι συνταγματικά κατοχυρωμένες…
Είναι αλήθεια, πως όταν οι αγρότες βγήκαν στους δρόμους, περιβλήθηκαν από την συμπαράσταση και την κατανόηση του συνόλου της κοινωνίας. Όλοι μας δηλώσαμε συμπαραστάτες σε έναν αγώνα που δεν αφορά μόνο τους ίδιους τους διαμαρτυρόμενους, αλλά το σύνολο των πολιτών, δεδομένου ότι η αγροτική οικονομία, αποτελεί – μαζί με τον τουρισμό – τον βασικό πυλώνα της εθνικής μας οικονομίας.
Οι αγρότες που βρίσκονται σήμερα στους δρόμους, αποφάσισαν με αυτόν τον τρόπο να διεκδικήσουν ότι δεν είχαν διεκδικήσει χρόνια τώρα. Ζήτησαν λύσεις σε προβλήματα που οξύνονται χρόνο με το χρόνο, τα οποία παρέμεναν άλυτα για πολλά χρόνια και αυτήν την περίοδο αναδείχθηκαν ακόμη περισσότερο με τη διεθνή οικονομική ύφεση…
Προβλήματα, για τα οποία σημαντικό μερίδιο ευθύνης για τη διαιώνιση τους, έχουν και οι ίδιοι οι αγρότες, που βολεύθηκαν επί μια 20ετία στο «πάπλωμα» των επιδοτήσεων και δεν προσπάθησαν να δημιουργήσουν συνθήκες ανταγωνιστικότητας των προϊόντων τους…
Και για να μιλήσουμε για τον τόπο μας. «Ήμουνα νιος και γέρασα» ακούγοντας τις …θεωρίες περί της ανάγκης τυποποίησης του ελαιολάδου, ώστε να αποκτήσει ταυτότητα, κύρος και τιμή στην αγορά. Αν οι εκάστοτε κυβερνήσεις ήταν ανίκανες να βοηθήσουν, το ίδιο ανίκανοι αποδείχθηκαν και όλοι αυτοί που μπορούσαν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και δεν το έκαναν…
Η κυβέρνηση, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της, εξάντλησε κάθε περιθώριο βοήθειας που μπορούσε να παράσχει στην παρούσα φάση. Εξάντλησε κάθε περιθώριο παροχής βοήθειας υπέρ μιας κοινωνικής ομάδας, χωρίς να διαταράξει τις ισορροπίες με τις υπόλοιπες ομάδες του πληθυσμού. Κανείς δεν πιστεύει ότι το «πακέτο» των 500 εκατ. ευρώ, λύνει όλα τα προβλήματα, όμως μπορεί να θεωρηθεί ως ένα βήμα καλής θέλησης, ιδιαίτερα αν αυτά τα χρήματα φθάσουν στις τσέπες των αγροτών άμεσα…
Όλες αυτές τις ημέρες, διαβάζουμε και ακούμε τους «αγροτοπατέρες» ανά την Ελλάδα, να διατυπώνουν θέσεις και απόψεις, οι οποίες μεταξύ τους δεν έχουν κανένα σημείο προσέγγισης και συνοχής. Το αρραγές μέτωπο που είχε διαμορφωθεί κατά τις πρώτες ημέρες, έχει πλέον διαρραγεί και ως μείζων πρόβλημα έχει αναδειχθεί το …«ποιος εκπροσωπεί ποιον», το …«ποιος πήρε τα περισσότερα», κοκ.
Είναι πλέον κοινή διαπίστωση ότι οι αγροτικές κινητοποιήσεις, έχουν υποβαθμιστεί στο επίπεδο της προσωπικής κόντρας των «αγροτοπατέρων» και του «παζαριού», αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα τα πραγματικά προβλήματα και τους λόγους που οδήγησαν σε αυτήν την κινητοποίηση.
Ανάμεσα σε αυτούς, έχουν παρεισφρείσει «σκληροπυρηνικοί» αγρότες και …επαγγελματίες «χαϊδευτές αυτιών» οι οποίοι ζητούν «σώνει και καλά» από την κυβέρνηση, να θεσπίσει κατώτερη τιμή «ασφαλείας» για τα προϊόντα τους, ενώ γνωρίζουν πολύ καλά ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να καθοριστεί από καμία κυβέρνηση, πουθενά στον κόσμο…
Το ποιος «αγροτοπατέρας» θα επικρατήσει στο τέλος, είναι κάτι που δεν αφορά όμως τους πολίτες, οι οποίοι εξακολουθούν να παραμένουν εγκλωβισμένοι και να παρακολουθούν άναυδοι αυτήν την διαπροσωπική κόντρα, να διεξάγεται στη …μέση του δρόμου.
Η περίοδος «χάριτος» που η το σύνολο της κοινωνίας έδωσε απλόχερα στους αγρότες, φθάνει στο τέλος της. Η παραβίαση των προσωπικών ελευθεριών του πολίτη, έχει συγκεκριμένα όρια, τα οποία οι αγρότες που βρίσκονται στους δρόμους, αρχίζουν να τα υπερβαίνουν. Η χώρα δεν μπορεί πλέον να λειτουργεί κομματιασμένη…
