«Τώρα που βρήκαμε παπά, να θάψουμε πέντε – έξι…». Τη λαϊκή αυτή ρήση, φαίνεται ότι ακολούθησαν πιστά οι «αγροτοπατέρες» του νομού Χανίων (και κάποιοι του Ρεθύμνου!), οι οποίοι περίμεναν με αγωνία τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης για να του θέσουν τα προβλήματά τους, αλλά έμειναν στο …περίμενε.
Οργισμένες αντιδράσεις, καταγγελτικός λόγος και προσπάθεια μηδενισμού της παρουσίας του υπουργού στα Χανιά, η ατζέντα του οποίου περιελάμβανε συγκεκριμένες επαφές, με συγκεκριμένους ανθρώπους και με συγκεκριμένα θέματα…
Άλλωστε το πρόγραμμα ήταν γνωστό. Ο υπουργός θα ερχόταν στα Χανιά για να εγκαινιάσει την έκθεση «Αγροτικός Αύγουστος», όπως κάνουν οι υπουργοί, αρμόδιοι με τα αγροτικά θέματα, από της συστάσεως του θεσμού. Στο περιθώριο των εγκαινίων θα γίνονταν και σύσκεψη στη Νομαρχία για την προώθηση του προγράμματος «Αλέξανδρος Μπαλτατζής».
Το πρόγραμμα δεν ανέφερε πουθενά για συνάντηση του υπουργού με συνδικαλιστικούς εκπροσώπους των αγροτών. Όμως οι τελευταίοι, θεώρησαν ότι θα μπορούσαν να «τρυπώσουν» και να δουν τον Αλέξανδρο Κοντό, κάτι που δεν κατάφεραν, γεγονός που οδήγησε στο …ξεσπάθωμα τους…
Και καλά. Οι Χανιώτες αγροτοσυνδικαλιστές, αντιλαμβάνομαι ότι έχουν ένα λόγο να προσπαθούν να δουν τον υπουργό τους, όταν αυτός βρίσκεται στον τόπο τους. Τι δουλειά είχε όμως ο Ρεθυμνιώτης συνδικαλιστής να διαμαρτύρεται γιατί ο υπουργός δεν πήγε στο Ρέθυμνο για να ακούσει τα δικά τους προβλήματα; Πάλι καλά που δεν βγήκαν και από το Λασίθι να φωνάζουν…
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι τα προβλήματα του αγροτικού κόσμου είναι πολλά, χρονίζοντα και πιεστικά, ως προς την επίλυσή τους. Όλοι επίσης γνωρίζουμε ότι για να καταφέρεις να δεις έναν υπουργό, όταν μάλιστα αυτός διατηρεί ένα τόσο ευαίσθητο χαρτοφυλάκιο, δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο. Κανείς δεν υποβαθμίζει την οξύτητα και την σημασία που έχουν τα θέματα που πρέπει να τεθούν στον υπουργό προς δρομολόγηση…
Όμως, κάθε πράγμα στον καιρό του… Ο Αλέξανδρος Κοντός, ήρθε στα Χανιά και μίλησε για το πρόγραμμα «Μπαλτατζής», η υλοποίηση του οποίου θα παράσχει έναν σημαντικό αναπτυξιακό «αέρα» στην ύπαιθρο των Χανίων.
Απ΄όλους αυτούς που βγήκαν την επόμενη μέρα και διαμαρτυρήθηκαν, δεν άκουσα λέξη για αυτό… Δηλαδή, γιατί πρέπει πάντα να βλέπουμε – και να δείχνουμε – την αρνητική πλευρά των πραγμάτων;
Η τακτική του να βάζεις στο ίδιο «τσουβάλι» όλα σου τα προβλήματα και να περιμένεις να επιλυθούν ταυτόχρονα, έχει αποδειχθεί ότι είναι λανθασμένη. Ποτέ κανείς δεν κέρδισε τίποτε, προσπαθώντας να πιάσει με ένα σμπάρο …30 τρυγόνια, ιδιαίτερα όταν τα τρυγόνια αυτά είναι τόσο…βαριά.
