Έχει ειπωθεί πολλές φορές η …απειλητική πρόβλεψη ότι ο επόμενος Παγκόσμιος πόλεμος θα γίνει για το νερό. Αυτό όσο και αν ακούγεται στα αυτιά μας μακρινό και παρακινδυνευμένο, είναι πολύ κοντινό και εξαιρετικά πιθανό για λαούς και περιοχές που σήμερα – εν έτει 2008 – αντιμετωπίζουν σημαντικό πρόβλημα λειψυδρίας.
Όμως, για να μην σας πηγαίνω και πολύ μακριά… Δείτε τι γίνεται στα μικρά Ελληνικά νησιά μας. Εκεί όπου το νερό που καταναλώνουν οι κάτοικοι, το προμηθεύονται με υδροφόρα πλοία… Δείτε την κατάσταση στην Ανατολική Κρήτη, όπου – σύμφωνα με τις μελέτες των επιστημόνων – η ερημοποίηση είναι προ των πυλών…
Όλοι μας – στα Χανιά – έχουμε διαπιστώσει διαχρονικά ότι ο Θεός στάθηκε γενναιόδωρος απέναντί μας. Μαζί με όλα τα άλλα, μας προίκισε με πλούσιο υδάτινο δυναμικό και με μορφολογία εδάφους τέτοια που να μπορεί να επιτρέπει την ανανέωση των υδάτινων πόρων. Αυτό που απέμεινε σε εμάς, ήταν να δημιουργήσουμε τις υποδομές προκειμένου το νερό να μη χάνεται στη θάλασσα, αλλά να καταλήγει εκεί όπου χρειάζεται. Στην βρύση του σπιτιού μας, στο λάστιχο του κήπου μας…
Προσωπικά, ποτέ δεν πίστευα ότι θα υπήρχαν άνθρωποι στα Χανιά, ανεξαρτήτου μόρφωσης, θέσης ή συμφερόντων, που να εκφράσουν έστω και την παραμικρή διαφωνία στην κατασκευή ενός έργου συγκράτησης των νερών και παροχέτευσής τους εκεί όπου υπάρχει πραγματική ανάγκη…
Άλλωστε, κάθε λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος, θέτει σε απόλυτη προτεραιότητα την ίδια του την επιβίωση, η οποία εξαρτάται απόλυτα από το νερό και βάζει δε δεύτερη μοίρα την εικόνα που θα παρουσιάσει μια περιοχή μετά την κατασκευή μιας λιμνοδεξαμενής, παράγοντας που – ούτως ή άλλως – είναι τελείως υποκειμενικός και αφορά στο «μάτι» του καθενός…
Και όμως, στην εποχή που όλοι φωνάζουν ότι το νερό τελειώνει, υπάρχουν κάποιοι που εξακολουθούν να βάζουν πάνω από την ίδια την προοπτική της ζωής, προσωπικά μικροσυμφέροντα και δήθεν οικολογικές ανησυχίες…
Δυστυχώς σε μια ακόμη περίπτωση, οι «επαγγελματίες» της άρνησης, που παρασιτούν σε κάθε τόπο, προσπαθούν να βάλουν εμπόδια, σε ένα έργο που εξασφαλίζει ανάπτυξη και αειφορία σε μια περιοχή, η οποία χωρίς νερό θα ερημοποιηθεί και θα ερημώσει…
Ακόμη και αν δεχθεί κανείς την ακραία άποψη ότι το περιβάλλον του Ομαλού θα αλλοιωθεί από την κατασκευή της λιμνοδεξαμενής, τι είναι πιο σημαντικό; Ένα πράσινο βουνό σήμερα, ξεραμένο χωρίς ίχνος ζωής σε μερικά χρόνια, ή ένα πράσινο βουνό σήμερα, με προσοδοφόρες καλλιέργειες και γεμάτο ζωή για όσο ο …Θεός θελήσει;
Ξέρω ότι οι περισσότεροι, σχεδόν όλοι, θα συνταχθούν με τη δεύτερη απάντηση… Αυτό υπαγορεύει και η λογική. Όσο για αυτούς που – για τους δικούς τους, αδιάφορους για εμάς λόγους – αντιδρούν, αυτοί που αλλάζουν γνώμη σαν τα …πουκάμισα, ας πάρουν τα επικίνδυνα προσωπικά τους μικροσυμφέροντα και ας πάνε παρακάτω να φωνάξουν.
Εξάλλου την οικολογική καταστροφή που – ως καραμέλα – επικαλούνται, είναι βέβαιο ότι θα την προκαλέσουν οι ίδιοι με την στάση τους…
