Βρισκόμαστε πλέον μια ανάσα πριν το αποκορύφωμα της φετινής τουριστικής περιόδου. Πλησιάζουν οι μέρες που οι Έλληνες επισκέπτες θα καταφθάσουν κατά κύματα στον τόπο μας, για να απολαύσουν τις ομορφιές του και να αισθανθούν τη φημισμένη φιλοξενία μας…
Τα Χανιά, όπως εκτιμούν έγκυροι παράγοντες της τουριστικής αγοράς, αναμένεται να είναι και φέτος στις πρώτες θέσεις των προτιμήσεων των Ελλήνων τουριστών. Αυτό θα συμβεί παρά τη γενικευμένη οικονομική ύφεση, που υποχρεώνει τους Έλληνες να συρρικνώσουν τη διάρκεια των διακοπών τους και να επιλέγουν πιο προσιτά ξενοδοχεία.
Τόσο οι συμπατριώτες μας που επιλέγουν τα Χανιά για να περάσουν τις ημέρες της θερινής τους ξεκούρασης, όσο και εμείς οι Χανιώτες που αποφασίζουμε να παραμείνουμε «εντός των τειχών» και να επισκεφθούμε κάποιο θέρετρο της Ελλάδας, γνωρίζουμε ωστόσο ότι η μετακίνηση και η διαμονή μας, θα στοιχίσουν πολύ ακριβά. Πολύ ακριβότερα από όσο θα στοιχίσει μια διαμονή ίσης διάρκειας στο ίδιο ξενοδοχείο, με τις ίδιες ακριβώς παροχές, σε έναν ξένο επισκέπτη.
Δεν έχει σημασία αν το κατάλυμα το επιλέξουμε εμείς ή το κλείσουμε μέσω τουριστικού γραφείου. Αν το κλείσουμε μέσω τηλεφώνου ή μέσω διαδικτύου. Αν το κλείσουμε την τελευταία στιγμή ή τρεις μήνες πριν. Αν περάσαμε απ΄ έξω, μας άρεσε και μπήκαμε…
Ο ξένος που θα αφιχθεί την ίδια ημέρα με ‘μας και θα μείνει στο διπλανό δωμάτιο, αυτόν που θα συναντάμε κάθε πρωί στο πρωινό και κάθε βράδυ στο δείπνο, θα έχει πληρώσει από 50% έως και 80% λιγότερα χρήματα απ΄ ότι εμείς…
Οι ξενοδόχοι υποστηρίζουν ότι η τεράστια αυτή διαφορά στην τιμή, οφείλεται στις συμφωνίες που συνάπτουν με τους μεγάλους – και ισχυρούς – ταξιδιωτικούς πράκτορες του εξωτερικού, οι οποίοι εκβιαστικά – πολλές φορές – ζητούν τιμές ακόμη και κάτω του κόστους για να εξασφαλίσουν, ωστόσο, πληρότητα καθόλη τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου.
Από την άλλη, είναι γνωστό ότι είναι οικονομικότερο για τους Έλληνες τα ταξιδέψουν στο εξωτερικό, παρά στο εσωτερικό. Ένα πακέτο οργανωμένων διακοπών σε κάποια δημοφιλή πρωτεύουσα της Ευρώπης, ή σε κάποιο τουριστικό θέρετρο της Μεσογείου, μπορεί να στοιχίσει μέχρι και τα μισά χρήματα, από το αν αποφασίσουμε να κινηθούμε μόνοι μας με πλοίο ή αεροπλάνο και να επιλέξουμε εμείς το ξενοδοχείο μας.
Παρόλα αυτά όμως, πληρώνουμε περισσότερα για συντομότερες διακοπές στην Ελλάδα. Και αυτό είναι κάτι που οι εγχώριοι τουριστικοί παράγοντες δείχνουν να μην αντιλαμβάνονται και αν το αντιλαμβάνονται να το αντιπαρέρχονται αδιάφορα…
Δεν έχω την απαίτηση να μείνω σε ένα ξενοδοχείο με τα ίδια χρήματα που θα πληρώσει ο Γερμανός – για παράδειγμα – που ήρθε μέσω τουριστικού γραφείου. Γιατί όμως αυτός να πληρώνει 30 ευρώ την ημέρα και εγώ 130; Ας πληρώσω 70, 80, άντε 100 ευρώ…
Γιατί δηλαδή ο Έλληνας καταναλωτής να είναι για μια ακόμη φορά το «θύμα» ενός επαγγελματικού κλάδου, στις πλάτες του οποίου θα βγάλουν κάποιοι τα «σπασμένα» και τη χασούρα από τις συμφωνίες που έχουν κλείσει;
Αν ο τουρισμός είναι ο ένας από τους τρεις – τέσσερις πυλώνες της Ελληνικής οικονομίας, ο εσωτερικός τουρισμός είναι ο ένας από τους δύο πυλώνες που σηκώνει το σύνολο της τουριστικής βιομηχανίας.
Οι Έλληνες μπορεί να είναι λιγότεροι συγκρινόμενοι με τους ξένους, σε απόλυτους αριθμούς, ωστόσο κανείς δεν αμφιβάλει πως όταν βρίσκεται σε διακοπές καταναλώνει περισσότερο. Ο Έλληνας όταν κάθεται σε μια ταβέρνα δεν παραγγέλνει μια …σαλάτα στα τέσσερα, αλλά γεμίζει το τραπέζι του…
Κάποια στιγμή οι παράγοντες της αγοράς και κυρίως οι ξενοδόχοι, πρέπει να σταματήσουν να θεωρούν – και αυτοί – ως «θύμα» τον Έλληνα, από τον οποίο θα «αρπάξουν» ότι δεν μπόρεσαν από τους ξένους ταξιδιωτικούς πράκτορες.
Μια δικαιότερη αντιμετώπιση των Ελλήνων, θα αποβεί προς όφελος, τόσο των ίδιων των ξενοδόχων, όσο και των πελατών τους, ενώ θα τονώσει την εσωτερική κίνηση σε μια περίοδο που ο μέσος Έλληνας έχει βρεθεί στο «μάτι του κυκλώνα», με τους πάντες γύρω του να βρίσκονται με …απλωμένο το χέρι και να του ζητούν περισσότερα…
