Με ιδιαίτερη ικανοποίηση, όλοι οι Χανιώτες ακούμε επιτέλους καλά νέα από το Πολυτεχνείο Κρήτης. Τα νέα που έρχονται από την ομάδα των φοιτητών του ιδρύματος, που οι οποίοι παρήγαγαν βιολογικό καύσιμο από χρησιμοποιημένα λάδια, ίσης απόδοσης με το ορυκτό πετρέλαιο που χρησιμοποιείται στα αυτοκίνητα.
Η χαρά όλων μας είναι διπλή: Πρώτον, γιατί στο Χανιώτικο πανεπιστημιακό ίδρυμα, η πλειοψηφία των φοιτητών διαβάζει, ερευνά και πειραματίζεται συνεχώς και αδιαλείπτως, ανεξάρτητα από το αν στις εισόδους του ιδρύματος κάποιοι άλλοι «φοιτητές» τοποθετούν οδοφράγματα και βάζουν λουκέτα…
Αυτοί, είναι οι εκατοντάδες φοιτητές που κάνουν υπερήφανους με την κατάρτιση, τις ιδέες, τη μελέτη και την ευρηματικότητά τους, τόσο τους καθηγητές τους και την οικογένειά τους, όσο και όλη την κοινωνία, η οποία χαίρεται που αποκτά χρήσιμους νέους επιστήμονες, οι οποίοι αποδεικνύουν ότι μπορούν να χαράξουν νέους δρόμους στην επιστήμη της Μηχανικής.
Αυτά είναι τα παιδιά που δίνουν, αθόρυβα, στη λέξη «φοιτητής» την διάσταση και την σημασία που της αξίζει, σε αντίθεση με τη γνωστή θλιβερή μειοψηφία εκείνων που, πέρα από …«τον αγώνα ενάντια στο κατεστημένο», δεν έχουν να επιδείξουν τίποτε άλλο και χρησιμοποιούν τις ντουντούκες για να μπορούν να ακουστούν…
Δεύτερον, γιατί από τα Χανιά ξεκινά άλλη μια σημαντική και ελπιδοφόρα προσπάθεια, απεξάρτησης από το «βραχνά» του πετρελαίου, ο οποίος «πνίγει» όλο και περισσότερους ανθρώπους καθημερινά…
Η παραγωγή βιοντίζελ, δεν είναι κάτι καινούργιο. Εδώ και χρόνια, πολλοί είναι αυτοί που κατάφεραν να παράξουν βιολογικό καύσιμο από χρησιμοποιημένα έλαια, τα οποία συνήθως αποβάλλονται στο περιβάλλον, ρυπαίνοντάς το.
Κάθε προσπάθεια όμως είναι ξεχωριστή, έχει τη δική της αξία και σίγουρα προσθέτει ένα σημαντικό …λιθαράκι στην συνολική προσπάθεια για απεξάρτηση, πλήρη ή έστω μερική, από το ορυκτό πετρέλαιο και – κυρίως – από όλους αυτούς που μετέχουν στο κύκλωμα και μας προκαλούν …ζάλη και ναυτία…
Έχω τη χαρά να γνωρίζω κάποιον που εδώ και μερικούς μήνες, παράγει στο σπίτι του στα Χανιά βιοντίζελ, το οποίο μάλιστα χρησιμοποιείται με επιτυχία σε κινητήρα πετρελαίου, χωρίς το παραμικρό πρόβλημα και κυρίως με αμελητέα διαφορά στην απόδοση.
Βέβαια, μέχρι σήμερα σε όλες τις προσπάθειες που έχουν γίνει, το κόστος της παραγωγής, μπορεί να μην είναι απαγορευτικό, είναι όμως σημαντικό και σίγουρα ασύμφορο για ευρεία κατανάλωση.
Εξάλλου, ανεξαρτήτως κόστους, οι ιδιωτικές μονάδες παραγωγής βιοντίζελ, δεν έχουν ακόμη την δυνατότητα να παράξουν καύσιμο, το οποίο να μπορεί να τροφοδοτήσει μεγάλο αριθμό κινητήρων.
Είναι όμως μια αρχή. Και είναι σημαντικό που στον τόπο μας, ιδιώτες και επιστήμονες μπορούν, έστω να κινήσουν με επιτυχία έναν κινητήρα χρησιμοποιώντας αυτού του είδους το καύσιμο. Η βασική, η θεμελιώδης τεχνογνωσία υπάρχει, όπως υπάρχει και η πρώτη ύλη.
Δεν απομένει παρά να περιμένουμε με υπομονή, την ημέρα εκείνη που θα πηγαίνουμε στο …λαδάδικο (όχι στο βενζινάδικο!) και θα γεμίζουμε το ρεζερβουάρ του – πετρελαιοκίνητου – αυτοκινήτου μας με βιολογικό καύσιμο, το οποίο είναι απόλυτα φιλικό προς το περιβάλλον και προς τον άνθρωπο.
Και όπως όλα δείχνουν, αυτή η μέρα δεν θα αργήσει πολύ. Η ανάγκη του ανθρώπου να απεξαρτηθεί το συντομότερο δυνατόν από το ορυκτό πετρέλαιο και τους μεγαλοκαρχαρίες, είναι βέβαιο ότι θα επισπεύσει τις διαδικασίες…
