Δεν ξέρω αν θα πρέπει κανείς να εξοργιστεί ή να αδιαφορήσει με τα τοπικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, τα οποία δεν αρκέστηκαν μόνο στο να στηρίξουν «με όλες τους τις δυνάμεις» τον αρχηγό τους, αλλά «τον φέρνουν» και στα Χανιά, τέσσερις μόλις ημέρες μετά τον χαρακτηρισμό του Αλέκου Αλαβάνου, από το Δικηγορικό Σύλλογο, ως ανεπιθύμητου προσώπου στον τόπο μας.
Βέβαια η «κάθοδος» του προέδρου της Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ θα γινόταν ούτως ή άλλως μετά τη χθεσινή επίθεση στα γραφεία του κόμματος, η οποία, ως πράξη και ως τακτική, καταδικάζεται από όλους, καθώς δεν συνάδει με τη δημοκρατικότητα που χαρακτηρίζει τον υγιώς σκεπτόμενο λαό των Χανίων.
Καταρχήν, να ξεκαθαρίσω ότι δεν περίμενα από τα τοπικά μέλη του ΣΥΡΙΖΑ κάτι διαφορετικό από το να συνταχθούν με τον αρχηγό τους. Κάθε «στρατιώτης» άλλωστε, οφείλει να υπακούει τους «ανωτέρους» του και να υφίσταται – μαζί του – τις συνέπειες των πράξεων του…
Ωστόσο, προκάλεσε αλγεινή εντύπωση και κατάπληξη το μένος απέναντι στον Δικηγορικό Σύλλογο, μια συνδικαλιστική ομάδα που έχει αποδείξει ότι βρίσκεται πάντα στην πρώτη γραμμή των αγώνων για τα μείζονα τοπικά ζητήματα…
Η αντίδραση των δικηγόρων στο παραλήρημα του Αλέκου Αλαβάνου, εντός της βουλής, για το θέμα του Εφετείου, θεωρήθηκε από όλους απόλυτα δικαιολογημένη και καθόλου υπερβολική…
Μήπως έτσι δεν συμβαίνει και στη ζωή; Υπάρχει περίπτωση κάποιος «φίλος σου» να αρχίσει να κατηγορεί εσένα, την οικογένεια και τους φίλους σου και εσύ να συνεχίσεις να τον δέχεσαι στο σπίτι σου;
Ο Αλέκος Αλαβάνος, όχι μόνο πήρε το μέρος της πλευράς του Ηρακλείου στο θέμα του Εφετείου – κάτι που δικαιολογείται από την ιδιότητά του ως βουλευτή Ηρακλείου – αλλά κατά κυριολεξία κήρυξε τον πόλεμο που δεν είχαν τολμήσει να κηρύξουν, το σύνολο των αρχών και των φορέων της Ανατολικής Κρήτης, χρόνια τώρα…
Αυτή είναι μια στάση που θα ταίριαζε σε ένα απλό στέλεχος κόμματος, ή σε κάποιον που δεν έχει απολύτως καμία σχέση με τα Χανιά. Δεν ταιριάζει όμως σε έναν πρόεδρο κόμματος, ο οποίος – επιπλέον – έχει στενούς οικογενειακούς δεσμούς με τον τόπο μας…
Θα περίμενε λοιπόν κανείς μια πιο μετριοπαθή στάση, απέναντι σε ένα θέμα το οποίο – όπως έχει αποδειχθεί – είναι ικανό να διχάσει την Κρήτη και, εν πάσει περιπτώσει – δεν είναι τόσο απλό όσο φαίνεται από την επιφάνειά του, την οποία μάλλον βλέπει ο Αλέκος Αλαβάνος.
Και για να επιστρέψω στα τοπικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Μα, καλά, που ζουν; Υποτίθεται ότι είναι ενεργός πολιτικός σχηματισμός, με γνώμη και άποψη για τα τοπικά τεκταινόμενα… Και αν θυμάμαι καλά, πριν ο πρόεδρός τους αποφασίσει να πολιτευτεί στο Ηράκλειο, η θέση τους για το Εφετείο δεν ήταν διαφορετική από αυτήν που είχαν εκφράσει οι υπόλοιποι τοπικοί φορείς.
Τόσο εύκολα κάποιοι μεταπηδούν από το ένα στρατόπεδο στο άλλο; Δηλαδή, ότι λέει ο πρόεδρος είναι πάντα σωστό; Τόσο εύκολα πετούν από πάνω τους το «μανδύα» του Χανιώτη, για να φορέσουν αυτόν του Ηρακλειώτη; Μήπως τους επιβλήθηκε «αυστηρή κομματική πειθαρχεία»;
Κανείς δεν τους ζήτησε να βγουν και να …αποκηρύξουν τον Αλέκο Αλαβάνο. Αυτό που περίμεναν όλοι οι Χανιώτες ήταν μια δήλωση – έστω και διπλωματική – στήριξης των θέσεων των Χανίων, που ταυτόχρονα να δικαιολογεί – όσο μπορεί – τ΄ αδικαιολόγητα του προέδρου τους. Αντί αυτού, επιδόθηκαν και οι ίδιοι σε ένα πρωτοφανές παραλήρημα, που δεν θα περίμενε κανείς να διαβάσει και να ακούσει από Χανιώτη πόσο μάλλον πολιτικό φορέα που εκπροσωπείται στο Κοινοβούλιο…
Όλα φυσικά σε αυτή τη ζωή έχουν το ανάλογο τίμημα. Είμαι βέβαιος ότι ο Χανιώτικος λαός και ειδικότερα οι απλοί (μη οργανωμένοι) φίλοι και οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ, τοποθετούν πάνω από όλα το συμφέρον του τόπου, κάτι που αποτελεί άλλωστε και δικό τους συμφέρον. Και αυτό θα αποδειχθεί όταν έρθει η ώρα…
