Για άλλη μια φορά, βρισκόμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Σε αυτό το παράλογο έργο, με υπόθεση το θανατηφόρο «κλεφτοπόλεμο» ανάμεσα στους «καλούς» και τους «κακούς». Ανάμεσα στους «καλούς» αστυνομικούς και στους «κακούς» εμπόρους ναρκωτικών, οι οποίοι – όπως αποδεικνύεται εκ των συνεπειών – είναι ισχυροί, αδίστακτοι και πολύ επικίνδυνοι.
Μέχρι χθες μιλούσαμε μόνο για τον Στάθη Λαζαρίδη, τον ειδικό φρουρό που τραυματίσθηκε όταν οι αστυνομικοί «τόλμησαν» να ερευνήσουν για χασισοφυτείες και όπλα στα Ζωνιανά.
Από χθες «δίπλα» στον Στάθη, νοσηλεύεται ακόμη ένας αστυνομικός, που τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι – στο σημείο που δεν καλυπτόταν από το αλεξίσφαιρο γιλέκο – από σφαίρα χασισοκαλλιεργητή, στο Ηράκλειο.
Και τα δύο αυτά περιστατικά, είναι σχεδόν πανομοιότυπα… Εύστοχα θα σκεφτεί κανείς ότι, ή πρόκειται για τους ίδιους δράστες, ή κάποιοι «ζήλεψαν» τον τρόπο και τη μέθοδο των δραστών στα Ζωνιανά…
Η αίσθηση που μένει σε όλους μας, μετά από το νέο αιματηρό περιστατικό στις Μαλάδες, δεν είναι άλλη από την αβεβαιότητα και την ενίσχυση του αισθήματος ανασφάλειας που βιώνουμε τους τελευταίους μήνες…
Οι έμποροι και οι καλλιεργητές ναρκωτικών, φαίνεται ότι δεν μπορούν να ελεγχθούν αποτελεσματικά. Κάθε μέρα που περνά, καθίστανται πιο ισχυροί, πιο επικίνδυνοι, πιο αδίστακτοι…
Μετά το επεισόδιο των Ζωνιανών και για διάστημα περίπου δύο μηνών, είχαν πραγματοποιηθεί δεκάδες επιχειρήσεις σε όλη την Κρήτη. Μας είπαν ότι συνελλήφθησαν αρκετά άτομα, ότι κατασχέθηκαν μεγάλες ποσότητες όπλων και ναρκωτικών κλπ. Από ΄κει και πέρα τι; Ποια είναι η τύχη των συλληφθέντων; Που βρίσκονται σήμερα; Ελάχιστοι γνωρίζουν…
Ως λαός έχουμε πολλά προτερήματα, αλλά και πολλά μειονεκτήματα. Ένα από αυτά είναι ότι έχουμε «επιλεκτική μνήμη». Ασχοληθήκαμε με τα Ζωνιανά όσο δεν είχαμε με κάτι άλλο να ασχοληθούμε. Όταν αυτό το «άλλο» βρέθηκε, τα Ζωνιανά και ο συμβολισμός τους πέρασαν σε δεύτερη μοίρα…
Βέβαια εκείνη την περίοδο – αν θυμάμαι καλά – ήταν στην επικαιρότητα το θέμα της ηγεσίας του ΠαΣοΚ, το οποίο επισκιάσθηκε από τον τραυματισμό του Στάθη… Σήμερα δεν ξέρω αν το νέο περιστατικό, είναι ικανό να επισκιάσει την υπόθεση Siemens…
Αν δεν το καταφέρει, πολύ φοβάμαι ότι το …αστυνομικό αίμα που χύθηκε προχθές στις Μαλάδες, όχι μόνο δεν θα είναι το τελευταίο, αλλά πριν …στεγνώσει, θα χυθεί κι άλλο…
Προσωπικά, οι καινούργιες δηλώσεις της πολιτικής και της φυσικής ηγεσίας της αστυνομίας, δεν με πείθουν. Οι «επιχειρήσεις» που θα σχεδιαστούν και οι ενέργειες που θα αναληφθούν, με αφήνουν αδιάφορο. Είναι καταδικασμένες να αποτύχουν, πριν καν ξεκινήσουν…
Είμαι πεπεισμένος πια, έχοντας καταγράψει δύο πανομοιότυπα περιστατικά, ότι η λύση σε αυτό το πρόβλημα βρίσκεται σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση, από αυτή που σήμερα κάποιοι την αναζητούν…
Η εγκληματικότητα κυριολεκτικά καλπάζει και αντί να ενισχύσουμε την αστυνομία με εκπαιδευμένο προσωπικό και με σύγχρονη υλικοτεχνική υποδομή, «περιφέρουμε» ανά την Ελλάδα, κλιμάκια «έμπειρων» αστυνομικών, παρουσιάζοντάς τους ως «από μηχανής Θεούς», οι οποίοι θα μας λύσουν όλα μας τα προβλήματα…
Άλλωστε ας μην ξεχνάμε ότι «η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη». Η Ελληνική Αστυνομία όμως, χρόνια τώρα, «τρέχει» …λαχανιασμένη πίσω από τα γεγονότα. Σπάνια τα προλαβαίνει. Συνήθως της …ξεφεύγουν…
