Ακόμη μια διοργάνωση των «Βενιζελείων» αγώνων στίβου, πέρασε στην ιστορία, ως μία από τις πιο σημαντικές διοργανώσεις στο είδος τους, με πανελλήνια εμβέλεια και ενδιαφέρον.
Φέτος οι αγώνες, εκτός από τα Ελληνικά μέσα, αναμεταδόθηκαν ζωντανά σε οκτώ χώρες του κόσμου. Οι κάτοικοι – τόσο της υπόλοιπης Ελλάδας, όσο και των χωρών που αναμεταδίδονταν οι αγώνες, είχαν την ευκαιρία να θαυμάσουν τους αθλητές για την προσπάθεια και τις επιδόσεις τους, καθώς και το…χάλι του «σταδίου», που χαρακτηρίζεται μάλιστα και ως «Εθνικό».
Πραγματικά, έπρεπε να κοκκινίζουν κάποιοι, για την θλιβερή εικόνα που …φεύγει από την υπ΄αριθμόν ένα αθλητική εγκατάσταση των Χανίων. Θα περίμενε κανείς σε ένα τόπο με τέτοια αθλητική παράδοση, να υπάρχει ένας – τουλάχιστον – αξιοπρεπείς χώρος, όχι μόνο για να αθλείται η νεολαία, αλλά και να διοργανώνονται γεγονότα της εμβέλειας των Βενιζελείων, χωρίς να ντρεπόμαστε κάθε φορά που η κάμερα γυρίζει προς τις εξέδρες…
Για την ανακατασκευή του «Εθνικού» σταδίου, έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά. Έχουν εκπονηθεί μελέτες επί μελετών, έχουν εξασφαλιστεί κονδύλια… Παρόλα αυτά το στάδιο «μας» παραμένει άθλιο και κυρίως, εξαιρετικά επικίνδυνο για όσους κινούνται γύρω του.
Το δυσάρεστο είναι ότι αν και το θέμα της βελτίωσής του έρχεται από πολύ παλιά, η μέρα που θα μπούμε σε ένα αξιοπρεπή αθλητικό χώρο που να αρμόζει στην (αθλητική) ιστορία του τόπου, δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα… Πολλές φορές στο παρελθόν, φθάσαμε στην πηγή, αλλά νερό δεν ήπιαμε…
Τις επόμενες ημέρες, στο «στάδιο» (το βάζω σε εισαγωγικά, γιατί προσωπικά, μου κάνει περισσότερο σε.. αλάνα, παρά σε αθλητική εγκατάσταση) θα υποστεί ένα «λίφτινγκ». Ότι κάνουμε χρόνια τώρα, για να ξεγελάσουμε τους εαυτούς μας και να πούμε ότι κάτι κάναμε…
Θα αλλαχθεί ο χλοοτάπητας και θα γίνουν παρεμβάσεις στις εξέδρες… Δηλαδή, ένα συνεργείο θα μπαλώσει τις ρωγμές, θα κόψει τις μπετόβεργες που προεξέχουν, «ρίξει» και ένα βαψιματάκι και μετά ίσως να μας καλέσουν και στα …εγκαίνια!
Μα είναι δυνατόν; Όταν το βασικότερο σημείο της εγκατάστασης, η κεντρική εξέδρα, είναι οφθαλμοφανές και από τον πλέον άσχετο, ότι είναι ετοιμόρροπη, συνεχίζουμε να την συντηρούμε; Φέρτε μια μπουλντόζα και ρίξτε την. Πιο ασφαλές θα είναι να καθόμαστε σε πλαστικές καρέκλες…
Κάθε φορά που πηγαίνω στο Ηράκλειο, χαίρομαι να κοιτώ και να θαυμάζω το Παγκρήτιο στάδιο. Παράλληλα λυπάμαι που δεν έχω και στον τόπο μου ένα ανάλογο στάδιο, όχι απαραίτητα τόσο μεγάλο, αλλά τουλάχιστον ικανό να μπορεί να ανταποκριθεί στοιχειωδώς στις ανάγκες του τόπου.
Άλλωστε, τι να το κάνουμε ένα κλειστό γυμναστήριο, όταν οι πόρτες του είναι «μισάνοιχτες». Τι να το κάνουμε ένα κλειστό κολυμβητήριο, όταν οι πόρτες του είναι ερμητικά κλειστές και δεν προβλέπεται σύντομα να ανοίξουν;
