Αλλάξαμε γλώσσα…
Δημοσιεύθηκε από Παναγιώτης Νικηφοράκης στο Ιουνίου 9, 2008
Κυκλοφορώντας κανείς στους δρόμους της πόλης μας και των προαστίων της, θα διαπιστώσει ότι πολλές φορές αισθάνεται πως βρίσκεται …διακοπές σε μια ξένη χώρα. Δεν το λέω αυτό για να τονίσω την ομορφιά του τόπου. Αυτή είναι αδιαμφισβήτητη.
Ο λόγος της …παραίσθησης δεν είναι άλλος από τις επιγραφές καταστημάτων και επιχειρήσεων, ο οποίες στο σύνολό τους σχεδόν χρησιμοποιούν την Αγγλική γλώσσα. Βέβαια, που και που συναντά κανείς καμιά επιγραφή στα Ελληνικά, αλλά συνήθως πρόκειται για παλιές επιχειρήσεις, οι οποίες απλά δεν άλλαξαν τις ταμπέλες τους…
Επιπλέον το τελευταίο διάστημα κατακλυζόμαστε κυριολεκτικά από Ελληνικά προϊόντα που φέρουν αποκλειστικά αγγλική ονομασία. Δεν μπορώ να καταλάβω, για παράδειγμα, γιατί όλες οι Ελληνικές τράπεζες έχουν αλλάξει τους τίτλους τους και χρησιμοποιούν την αγγλική λέξη «μπανκ»…
Είναι πιο εύηχο; Είναι πιο σύντομο; Αλλάξαμε επίσημη γλώσσα και δεν το θυμάμαι; Ή μήπως ακόμη και οι ίδιοι ντρέπονται να αποκαλούνται «τράπεζα», μετά από όλα αυτά τα δεινά που έχουν προκαλέσει στους καταναλωτές;
Έπειτα, είναι και το άλλο: Πας μια βόλτα στο λιμάνι και κάθε δέκα βήματα σε πλησιάζουν οι «κράχτες» των εστιατορίων. Άλλος σου λέει «Γκουντ ίβινινγκ σερ», άλλος σου λέει «ουι χαβ ναϊς μουσάκα εντ τζατζίκι», άλλος σε προτρέπει «καμ του σι αουρ κιτσεν»…
Με λίγα λόγια, κανείς δεν πρόκειται να σου μιλήσει στα ελληνικά… Κι ας είσαι Έλληνας. Κι ας είσαι Χανιώτης… Ακόμη και οι τιμοκατάλογοι είναι ανοιγμένοι μπροστά σου, σε οποιαδήποτε άλλη γλώσσα του κόσμου, εκτός από τα Ελληνικά…
Περνάς από τον Πλατανιά και δεν υπάρχει Ελληνικό γράμμα ούτε για δείγμα! Στην καλύτερη περίπτωση, άντε να διαβάσεις κάτι Ελληνικό, γραμμένο όμως με αγγλικούς χαρακτήρες (taverna, tzatziki, souvlaki, gyros και άλλα …«greeklish»).
Μάλιστα, έχει αρχίσει και μου …κακοφαίνεται που η εφημερίδα στην οποία εργάζομαι, διατηρεί ακόμη …Ελληνικό τίτλο! Κυρία διευθύντρια, μήπως θα ήταν πιο σικ και πιο …μοδάτο, να αλλάξουμε τον τίτλο και από «νέος Κήρυκας» να τον πούμε «new Herald» ή ακόμη καλύτερα… «neos Kirikas»;
Όσοι έχουν ταξιδέψει στο εξωτερικό, θα έχουν παρατηρήσει ότι στη Ρώμη οι ταμπέλες είναι στα Ιταλικά, στο Παρίσι είναι στα Γαλλικά, στο Βερολίνο είναι στα Γερμανικά κλπ. Μήπως δεν είναι πόλεις με υψηλό τουρισμό; Και όμως για να τις επισκεφθεί κανείς, πρέπει να μάθει τη γλώσσα που μιλούν οι κάτοικοί τους. Αλλιώς δεν συνεννοείται.
Δηλαδή, κάθε πόλη εκτός των Ελληνικών συνόρων που σέβεται «τον εαυτό» της, διατηρεί τη φυσιογνωμία της και κυρίως οι πολίτες της δεν αισθάνονται ξένοι στον τόπο τους…
Το παραδέχομαι. Τα Αγγλικά είναι η επίσημη διεθνής γλώσσα. Όλοι μας τη γνωρίζουμε, άλλος καλύτερα και άλλος με δυσκολία. Αλλά εμείς, εδώ στην Ελλάδα – και πολύ περισσότερο στα Χανιά – έχουμε «ξεφύγει» τελείως… Στο όνομα του τουρισμού, αρχίζουμε και χάνουμε την ταυτότητά μας. Τα Ελληνικά, τείνουν να γίνουν σε πολλές περιπτώσεις «ψιλά γράμματα», αν όχι να εξαφανιστούν τελείως…
Αν θυμάμαι καλά, υπάρχει νόμος που προβλέπει ρητά ότι όλες οι επιγραφές πρέπει να αναγράφονται στην Ελληνική γλώσσα και από κάτω, με μικρότερα γράμματα στην Αγγλική, ή σε οποιαδήποτε άλλη. Είναι όμως – όπως αποδεικνύεται – ακόμη μια περίπτωση νόμου που ποτέ δεν εφαρμόσθηκε. Γιατί άραγε…
