Μα, που πήγαν οι κάδοι;

Εδώ ο κάδος, εκεί ο κάδος, που είναι ο κάδος; Όχι, δεν είναι ένα από τα πολλά… φιλολογικά ερωτήματα… Είναι μια «κανονική» ερώτηση, την οποία κλήθηκαν να απαντήσουν πρόσφατα οι επιχειρηματίες και οι – Έλληνες – επισκέπτες του Πλατανιά…

Ο λόγος βεβαίως για τους κάδους των απορριμμάτων, οι οποίοι εξαφανίσθηκαν από την «τουριστική μητρόπολη» του νομού, προς έκπληξη δική μας, αλλά όχι και των επισκεπτών μας. Ο δήμαρχος Πλατανιά θέλησε να δώσει μια μικρή «ριπή» από Ευρωπαϊκό αέρα στην περιοχή και όσο και αν μας φαίνεται περίεργο, έχει αποσπάσει ήδη θετικά σχόλια.

Στα περισσότερα – για να μην πω σε όλα – τα ανεπτυγμένα τουριστικά θέρετρα της Ευρώπης και όχι μόνο, οι επισκέπτες δεν είναι υποχρεωμένοι να περνούν ανάμεσα στους «μυρωδάτους» κάδους, όταν κάνουν την βόλτα τους και απολαμβάνουν τη φιλοξενία και το τοπίο.

Οι μεν επιχειρηματίες φροντίζουν οι ίδιοι για την αποκομιδή των απορριμμάτων τους, οι δε επισκέπτες κρατούν τα σκουπιδάκια τους μέχρι το ξενοδοχείο τους, ή στην καλύτερη περίπτωση, μέχρι την πρώτη ταβέρνα που θα καθίσουν. Αν παρόλα αυτά, κάποιος από εσάς είδε σκουπίδι στο δρόμο, τότε σίγουρα …Ελληνικός «δάκτυλος»…

Στο κλίμα της εποχής και στις απαιτήσεις της τουριστικής βιομηχανίας ο Γιώργος Τσαγκαράκης, πολύ έξυπνα και αποφασιστικά, έδωσε τη λύση στο πρόβλημα της δυσοσμίας, της εστίας μόλυνσης και της άσχημης εικόνας που σχημάτιζαν οι επισκέπτες μας. Απέσυρε όλους τους κάδους από τα πολυσύχναστα σημεία του Πλατανιά.

Στην αρχή οι καταστηματάρχες δεν είδαν με «καλό μάτι» αυτή την κίνηση. Σου λέει, «εγώ που θα πετώ τώρα τα σκουπίδια μου;» Και έτσι, θέλοντας να …εκδικηθούν τη δημοτική αρχή για την «απαράδεκτη» αυτή απόφαση, τα άφηναν χύμα στο πεζοδρόμιο….

Οι μέρες περνούσαν και τα σκουπίδια παρέμεναν εκεί, «στολίζοντας» και …«αρωματίζοντας» το περιβάλλον, μέχρι που και οι πιο σκληροπυρηνικοί, το πήραν …απόφαση. Φόρτωσαν τα σκουπίδια τους, ο καθένας τα δικά του, στα αυτοκίνητά τους και τα μετέφεραν στους ειδικούς χώρους που είχε καταδείξει και διαμορφώσει ο δήμος, μακριά από τα …αδιάκριτα βλέμματα.

Έτσι πλέον, καθημερινά, ο κάθε επιχειρηματίας, φροντίζει να απομακρύνει τα σκουπίδια του και να τα μεταφέρει στους ειδικούς χώρους, αφήνοντας καθαρό και …ελεύθερο το πεδίο στους επισκέπτες, να απολαύσουν πραγματικά τη βόλτα τους.

Ο τουρισμός δεν είναι μόνο ήλιος και θάλασσα, τζατζίκι και μουσακάς, μπουζούκι και συρτάκι ντάνς… Είναι όλες αυτές οι μικρές λεπτομέρειες που αν συνδυαστούν όλες μαζί, οδηγούν στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Χρειάζεται μικρές, απλές, καθημερινές θυσίες… Μια από αυτές είναι η καθαριότητα.

Σ΄ εμάς, που έχουμε συνηθίσει στην εικόνα του βρώμικου, σκουριασμένου κάδου, με τα ζουμιά από τα σάπια καρπουζόφλουδα να στάζουν και να γεμίζουν το πεζοδρόμιο, με τις γάτες να πετάγονται έντρομες από μέσα κάθε φορά που πλησιάζουμε και τις μύγες να κάνουν παρέλαση, ίσως να μας προκαλεί εντύπωση η …απουσία του. Πολλά από αυτά όμως, που εμείς θεωρούμε ως αυτονόητα, οι επισκέπτες μας τα βρίσκουν απαράδεκτα, «τριτοκοσμικά» και με το δίκιο τους…