Το πλαφόν στο λάδι

«Σπέρνει ανέμους και θερίζει θύελλες» ο υπουργός Ανάπτυξης, με την απόφασή του να επιβάλει πλαφόν στην τιμή πώλησης του ελαιολάδου. Το υπουργείο, όπως φαίνεται, εξάντλησε όλη την αυστηρότητά του, σε βάρος των ελαιοπαραγωγών, οι οποίοι δοκιμάζονται σκληρά τα τελευταία χρόνια από τις διεθνείς οικονομικές συγκυρίες.

Την ίδια ώρα που το σύνολο της αγοράς, λειτουργεί ανεξέλεγκτα, με τον καθένα να κάνει ότι θέλει, χωρίς κανείς να τον ελέγχει και κυρίως χωρίς κανείς να «πληρώνει», το υπουργείο, επικαλούμενο το σκάνδαλο του ηλιελαίου, καθηλώνει τις τιμές παραγωγού στο ελαιόλαδο, λες και αυτός φταίει για όλα τα δεινά του Έλληνα καταναλωτή… Λες και το «καλάθι της νοικοκυράς» θα σωθεί από την σταθερή τιμή που θα αγοράζει το λάδι….

Πριν από δύο χρόνια περίπου, είχε ξεσπάσει η νόσος των πουλερικών. Δεν θυμάμαι η τότε ηγεσία του υπουργείου Ανάπτυξης να είχε επιβάλει κανενός είδους πλαφόν σε προϊόντα που αντικατέστησαν την κατανάλωση κοτόπουλου, η οποία έπεσε κατακόρυφα. Κάτι τέτοιο δεν θυμάμαι να είχε συμβεί ούτε όταν είχε ξεσπάσει η νόσος της σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας, ούτε όταν είχε αποκαλυφθεί το διατροφικό σκάνδαλο με τις διοξίνες…

Γιατί το κάνει τώρα με το ελαιόλαδο; Μήπως οι ελαιοπαραγωγοί είναι περισσότεροι ισχυροί από τους κτηνοτρόφους, ή μήπως το ελαιόλαδο είναι είδος «περισσότερο» πρώτης ανάγκης από το κρέας; Δηλαδή, αν αύριο ξεσπάσει ένα ανάλογο σκάνδαλο με τις φακές, θα επιβάλουν πλαφόν στα φασόλια και στα ρεβιθιά;

Ας μην τρέφουμε καμία αυταπάτη. Η απόφαση για διατίμηση του ελαιολάδου και μάλιστα σε μια περίοδο που η τιμή παραγωγού έχει κατρακυλήσει στα 2,5 ευρώ το κιλό, δεν εξυπηρετεί στην πραγματικότητα κανένα. Δεν «σώζει» την κατάσταση με την ακρίβεια και αφήνει για άλλη μια φορά, απροστάτευτους τους χειμαζόμενους αγρότες και ανεξέλεγκτους τους μεσάζοντες, οι οποίοι αφού δεν θα μπορούν να ανεβάσουν τις τιμές στο ράφι, θα πιέσουν προς τα κάτω τις τιμές παραγωγού…

Ακόμη και αν δεχθεί κανείς όμως, ότι η απόφαση αυτή, στοχεύει στην προστασία του καταναλωτή, γιατί δεν κάνουν το ίδιο με ένα σωρό άλλα προϊόντα που μας αδειάζουν καθημερινά το πορτοφόλι;

Με την ίδια λογική, γιατί δεν επιβάλλεται «οροφή» στα πετρελαιοειδή; Γνωρίζουμε όλοι λίγο έως πολύ, πως λειτουργεί το κύκλωμα σ΄ αυτόν τον κλάδο. Άλλωστε είναι κάτι το οποίο ζητούν και οι βενζινοπώλες. Αλλά ξέχασα. Για κάθε λίτρο βενζίνης που βάζουμε, πληρώνουμε και ένα ποσό φόρου που καταλήγει στα ταμεία του κράτους… Συνεπώς, χαμηλότερη τιμή ίσον λιγότερα έσοδα… Κοροΐδα είναι;

Από την άλλη, γιατί δεν πιάνουν τις μεγάλες πολυεθνικές και τους εν Ελλάδι αντιπροσώπους τους, από το …αυτί και να τους επιβάλλουν να πωλούν στην Ελλάδα, με τις ίδιες τιμές που πωλούν ακριβώς τα ίδια προϊόντα στις υπόλοιπες χώρες που δραστηριοποιούνται; Μήπως δεν γνωρίζουν ότι συμβαίνει αυτό με χιλιάδες προϊόντα που βάζουμε καθημερινά στο σπίτι μας;

Είναι ξεκάθαρο ότι εδώ ισχύουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Από τη μια, το εύκολο θύμα, ο ανυπεράσπιστος και ανήμπορος να αντιδράσει παραγωγός και από την άλλη οι ισχυρές πολυεθνικές που ελέγχουν τις καταστάσεις και ενίοτε «κινούν τα νήματα»…

Όλοι πάντως θα περιμένουμε με εξαιρετικό ενδιαφέρον την απάντηση που θα δώσει ο υπουργός Ανάπτυξης στην σχετική ερώτηση του Στέλιου Νικηφοράκη. Θα περιμένουμε να δούμε πως ο Χρήστος Φώλιας θα προσπαθήσει να δικαιολογήσει αυτά που δεν δικαιολογούνται… Παράλληλα περιμένουμε και τις ενέργειες των υπόλοιπων, εμπλεκόμενων, τοπικών φορέων προς την κατεύθυνση της άμεσης άρσης αυτής της άδικης και αναίτιας υπουργικής απόφασης.

Διασυρμός…

Η στήλη σήμερα, αφιερώνεται για μια ακόμη φορά στην τουριστική ζώνη του Βόρειου Άξονα. Σε αυτόν τον «οικονομικό πνεύμονα» των Χανίων, ο οποίος είναι εξαιρετικά ευάλωτος και …φιλάσθενος.

Οι πρώτοι επισκέπτες έχουν κάνει πλέον αισθητή την παρουσία τους. Το ίδιο όμως έχουν κάνει και οι επίδοξοι κακοποιοί, οι οποίοι κάθε χρόνο δεν χάνουν την ευκαιρία, εκμεταλλευόμενοι την πλήρη απουσία αστυνόμευσης, να λυμαίνονται την περιοχή και να «ξαφρίζουν» τους ανυποψίαστους τουρίστες…

Ακόμη δεν τελείωσε ο Μάιος και τα κρούσματα κλοπών και διαρρήξεων, μέρα μεσημέρι μάλιστα, είναι ήδη αρκετά. Η αστυνομία καταγράφει ατάραχη τα περιστατικά που της καταγγέλλονται και εκ του αποτελέσματος, είναι ανίκανη να τα διαχειριστεί…

Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση ενός ζεύγους Δανών τουριστών, που επισκέπτονταν φέτος για έκτη συνεχόμενη χρονιά τον Πλατανιά. Έπεσαν θύμα κλοπής ενώ περπατούσαν στο δρόμο, στο κεντρικότερο σημείο του Πλατανιά, σε ώρα που η περιοχή έσφυζε από κίνηση. Μια ομάδα τριών ατόμων, με τη μέθοδο της απασχόλησης, άνοιξαν την τσάντα της γυναίκας και πήραν από μέσα το πορτοφόλι με τα χρήματα, τις κάρτες και άλλα έγγραφα.

Θα μου πείτε, εντάξει. Αυτό μπορεί να συμβεί στον καθένα από μας, οποιαδήποτε ημέρα του έτους, οπουδήποτε. Το περιστατικό καθεαυτό, ίσως να μην είχε ιδιαίτερη αξία, αν δεν συνδυαζόταν με την συνέχεια που ακολούθησε στο Αστυνομικό Τμήμα του Γαλατά…

Πήγε λοιπόν το ζευγάρι να καταγγείλει το περιστατικό και να ζητήσει βοήθεια από την Ελληνική Αστυνομία. Η υποδοχή ήταν …εξαιρετική. Περίμεναν στο προαύλιο του Α.Τ. για περισσότερες από έξι ώρες, μέχρι ο αξιωματικός υπηρεσίας να τους φωνάξει. Και πως τους φώναξε… Άντε να συνεννοηθούν! Ο συμπαθής αστυνομικός δεν γνώριζε αγγλικά και έτσι η συνεννόηση έγινε με τη …γλώσσα του σώματος.

Οι δύο Δανοί τουρίστες έφυγαν σχεδόν άπραγοι από το Α.Τ. Γαλατά, εξοργισμένοι όχι τόσο από το γεγονός της κλοπής, αλλά περισσότερο από τη στάση των αστυνομικών. Και φυσικά, φέτος ήταν και η τελευταία χρονιά που επισκέπτονται την Κρήτη…

Δεν φτάνει που η αστυνομία είναι σχεδόν ανύπαρκτη στην πλέον τουριστική περιοχή του νομού, αλλά και αυτοί οι λιγοστοί αστυνομικοί που έχουν αναλάβει την «ασφάλειά» της, δεν μπορούν να συνεννοηθούν με τους χιλιάδες τουρίστες που διαμένουν εκεί κάθε καλοκαίρι…

Κανείς φυσικά δεν έχει την απαίτηση να γνωρίζει ο αστυνομικός Νορβηγικά, Σουηδικά, Γερμανικά, Ιταλικά κλπ. Όμως, τουλάχιστον Αγγλικά, οφείλουν να γνωρίζουν όλοι, πόσο μάλλον αυτοί που τοποθετούνται σε τουριστικές περιοχές….

Τώρα βέβαια θα μου (ξανα)πείτε, εδώ δεν υπάρχουν άνδρες, τα Αγγλικά μας μαράνανε; Και όμως. Το να πας σε μια ξένη χώρα και να σου κλέψουν τα χαρτιά σου, μπορεί να συμβεί στον καθένα. Το να μην μπορεί ο άτυχος επισκέπτης να «βγάλει άκρη» με τη γραφειοκρατία, δεν επιτρέπεται να παρατηρείται στην Ελλάδα και πολύ περισσότερο στα Χανιά…

Μα, που πήγαν οι κάδοι;

Εδώ ο κάδος, εκεί ο κάδος, που είναι ο κάδος; Όχι, δεν είναι ένα από τα πολλά… φιλολογικά ερωτήματα… Είναι μια «κανονική» ερώτηση, την οποία κλήθηκαν να απαντήσουν πρόσφατα οι επιχειρηματίες και οι – Έλληνες – επισκέπτες του Πλατανιά…

Ο λόγος βεβαίως για τους κάδους των απορριμμάτων, οι οποίοι εξαφανίσθηκαν από την «τουριστική μητρόπολη» του νομού, προς έκπληξη δική μας, αλλά όχι και των επισκεπτών μας. Ο δήμαρχος Πλατανιά θέλησε να δώσει μια μικρή «ριπή» από Ευρωπαϊκό αέρα στην περιοχή και όσο και αν μας φαίνεται περίεργο, έχει αποσπάσει ήδη θετικά σχόλια.

Στα περισσότερα – για να μην πω σε όλα – τα ανεπτυγμένα τουριστικά θέρετρα της Ευρώπης και όχι μόνο, οι επισκέπτες δεν είναι υποχρεωμένοι να περνούν ανάμεσα στους «μυρωδάτους» κάδους, όταν κάνουν την βόλτα τους και απολαμβάνουν τη φιλοξενία και το τοπίο.

Οι μεν επιχειρηματίες φροντίζουν οι ίδιοι για την αποκομιδή των απορριμμάτων τους, οι δε επισκέπτες κρατούν τα σκουπιδάκια τους μέχρι το ξενοδοχείο τους, ή στην καλύτερη περίπτωση, μέχρι την πρώτη ταβέρνα που θα καθίσουν. Αν παρόλα αυτά, κάποιος από εσάς είδε σκουπίδι στο δρόμο, τότε σίγουρα …Ελληνικός «δάκτυλος»…

Στο κλίμα της εποχής και στις απαιτήσεις της τουριστικής βιομηχανίας ο Γιώργος Τσαγκαράκης, πολύ έξυπνα και αποφασιστικά, έδωσε τη λύση στο πρόβλημα της δυσοσμίας, της εστίας μόλυνσης και της άσχημης εικόνας που σχημάτιζαν οι επισκέπτες μας. Απέσυρε όλους τους κάδους από τα πολυσύχναστα σημεία του Πλατανιά.

Στην αρχή οι καταστηματάρχες δεν είδαν με «καλό μάτι» αυτή την κίνηση. Σου λέει, «εγώ που θα πετώ τώρα τα σκουπίδια μου;» Και έτσι, θέλοντας να …εκδικηθούν τη δημοτική αρχή για την «απαράδεκτη» αυτή απόφαση, τα άφηναν χύμα στο πεζοδρόμιο….

Οι μέρες περνούσαν και τα σκουπίδια παρέμεναν εκεί, «στολίζοντας» και …«αρωματίζοντας» το περιβάλλον, μέχρι που και οι πιο σκληροπυρηνικοί, το πήραν …απόφαση. Φόρτωσαν τα σκουπίδια τους, ο καθένας τα δικά του, στα αυτοκίνητά τους και τα μετέφεραν στους ειδικούς χώρους που είχε καταδείξει και διαμορφώσει ο δήμος, μακριά από τα …αδιάκριτα βλέμματα.

Έτσι πλέον, καθημερινά, ο κάθε επιχειρηματίας, φροντίζει να απομακρύνει τα σκουπίδια του και να τα μεταφέρει στους ειδικούς χώρους, αφήνοντας καθαρό και …ελεύθερο το πεδίο στους επισκέπτες, να απολαύσουν πραγματικά τη βόλτα τους.

Ο τουρισμός δεν είναι μόνο ήλιος και θάλασσα, τζατζίκι και μουσακάς, μπουζούκι και συρτάκι ντάνς… Είναι όλες αυτές οι μικρές λεπτομέρειες που αν συνδυαστούν όλες μαζί, οδηγούν στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Χρειάζεται μικρές, απλές, καθημερινές θυσίες… Μια από αυτές είναι η καθαριότητα.

Σ΄ εμάς, που έχουμε συνηθίσει στην εικόνα του βρώμικου, σκουριασμένου κάδου, με τα ζουμιά από τα σάπια καρπουζόφλουδα να στάζουν και να γεμίζουν το πεζοδρόμιο, με τις γάτες να πετάγονται έντρομες από μέσα κάθε φορά που πλησιάζουμε και τις μύγες να κάνουν παρέλαση, ίσως να μας προκαλεί εντύπωση η …απουσία του. Πολλά από αυτά όμως, που εμείς θεωρούμε ως αυτονόητα, οι επισκέπτες μας τα βρίσκουν απαράδεκτα, «τριτοκοσμικά» και με το δίκιο τους…